tag:blogger.com,1999:blog-71599743057265963562011-07-25T10:42:44.213+03:00ÖMER SADUN OKYALTIRIKSADUN OKYALTIRIKhttp://www.blogger.com/profile/16957526803654895086noreply@blogger.comBlogger191100tag:blogger.com,1999:blog-7159974305726596356.post-64827359375286501342009-12-07T14:00:00.000+02:002009-12-07T14:01:36.802+02:00<div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Değerli Okurlarım, Sevgili Takipçilerim<br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_SaESQJekNrI/SxZveYch_2I/AAAAAAAAAIk/Fln6L-i6o7g/s1600-h/sadun_foto.jpg"></a>Bir hayli uzun bir zamandır sizlerden uzak kaldım. Daha önce bu sayfadan ulaştığınız yazılarıma bu süre içerisinde ara vermek zorunda kaldım, zira emir büyük yerdendi; zorunlu olarak bir Trakya tatiline çıkmam icap etti. <a href="http://1.bp.blogspot.com/_SaESQJekNrI/SxZut_GxTBI/AAAAAAAAAIU/rWEDDbxdY5Y/s1600-h/sadun_foto.jpg"></a>Ben de sırf şahsıma verilen bu <strong>vatan görevini</strong> layığıyla yerine getirebilmek için sizlerden, ailemden ve çok sevdiğim çocuklarımdan tam üçbuçuk ay boyunca ayrı kaldım. <br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_SaESQJekNrI/SxZv31I-lGI/AAAAAAAAAIs/NM2Dx26hY64/s1600/sadun_foto.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5410635007280452706" src="http://2.bp.blogspot.com/_SaESQJekNrI/SxZv31I-lGI/AAAAAAAAAIs/NM2Dx26hY64/s200/sadun_foto.jpg" style="display: block; margin-top: 0px; text-align: center;" /></a>Bu arada belirtmeliyim ki hemen yan tarafta yer verdiğim fotoğraf, bahsettiğim tatile çıkarken çekilmişti. Türkiye'nin en önemli bilim insanları ile birlikte Metris Cezaevi'nin kapısına doğru ilerlerken <em>(17 Nisan 2009 - önden arkaya Prof. Dr. Mehmet Haberal, Prof. Dr. Ferit Bernay, Hamdi Gökhan Ecevit, Prof. Dr. Erol Manisalı, <span style="color: red;">Ömer Sadun Okyaltırık</span>, Prof. Dr. Fatih Hilmioğlu)</em><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Aslında bu fotoğraf nedeniyle ben bir <strong>özür borçlu olduğumu </strong>düşünüyorum... Öncelikle çocuklarıma, tüm Türk çocuklarına! Daha sonra da anneme, rahmetli babama, bana her zaman ikinci bir anne olan ablama, beni yetiştiren ve bugünlere gelmemde büyük emeği olan öğretmenlerime... Sakın bana hakkınızı helal etmeyin! Sebep bu fotoğrafın bizzat kendisidir!<br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Bu fotoğraf var ya, bu fotoğraf... Türkiye'de ne kadar yasadışılık varsa, ne kadar kokuşmuşluk varsa, ne kadar yolsuzluk-hırsızlık varsa, ne kadar sosyal adaletsizlik varsa, kadrolaşma, yandaş kayırma, peşkeş çekme, devlet imkânlarını ve kamu görevlerini suistimal... Aklınıza ne gelirse her şeyin aynasıdır bu fotoğraf!<br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Yok öyle hemen bu fotoğrafta beni Türkiye'nin en önemli fikir ve bilim insanları ile birlikte <strong>tatile çıkarken </strong>görünce, duygusal davranmayın sakın... Saydığım tüm bu kötülüklerin baş sorumlusu bizleriz! Bugüne kadar karşısında eğilmediğimiz, boyun bükmediğimiz emperyalizmin ve faşizan baskıların karşısında gerçekten de eğilip bükülmeliydik belki de... Kimbilir belki de, her ihanete gözümüzü kapayıp, hiçbirine sesimizi çıkarmamalıydık... <em>"Adam sen de, bana ne"</em> deyip geçmeliydik herhalde... O zaman bu fotoğraf, bu sayfada kesinlikle yer bulmayacaktı. Ben de özür mözür dilemek zorunda kalmayacaktım çocuklarımdan, ailemden, öğretmenlerimden ve tüm sevdiklerimden...<br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Evet, <strong>şimdi ben açıkça özür diliyorum... </strong>Hatta bununla ilgili bir özür diliyorum kampanyası da ben açıyorum... Ve diyorum ki:<br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><strong>Başta devlet büyüklerimiz olmak üzere, tüm Türk Halkı'ndan özür diliyorum, çünkü ben Atatürkçüyüm, laikim ve cumhuriyetçiyim; hep de öyle kalacağım!</strong><br /></div></div></div><strong></strong><br /><strong>Yasama'dan özür diliyorum, çünkü artık katılımcı demokrasi ve çok seslilik adına ne yazık ki ortaya hiçbir şey koyulamadığını, demokrasi ve sosyal hukuk devleti noktasında beni tatmin edemediğini söylüyorum!</strong><br /><br /><strong><em>"Adalet devletin temelidir!" </em>sözüne tamamen katılmakla birlikte, adaletin ve adalet duygumuzun da neredeyse tamamen Türk Ulusu'nun elinden alındığını söylüyorum! Bunun için de özür diliyorum! (Hukuğa ve adalete işi düşmüş, masum ama mağdur bir vatandaş olarak nereye gideceğini, hangi kapıyı çalacağını bilen varsa lütfen bana da söyleyiversin).</strong><br /><br /><strong>Evimize gelen misafirin davetli ya da davetsiz olup olmadığına bakmaksızın her türlüsünü sevip baştacı ettiğim halde, hiçbir geçerli ve somut sebep yokken sabahın kör vaktinde 8-10 kişi gelen <em>"elçileri"</em> sevmiyorum! Özür diliyorum...</strong><br /><br /><strong>Aslında görevi benim gibi mağdur vatandaşlara yardım etmek olan ancak hukuksuz ve yasal olmayan yaklaşımlar karşısındaki itirazlarıma mukabil <em>"Saat sabahın beşi oldu. Biz burada kimseyi idam etmiyoruz!" </em>diye çıkışan kamu görevlilerini asla tasvip etmiyorum, görevde kalmalarını hiç istemiyorum! Kusura bakmayın, bunun için de özür borçluyum!</strong><br /><br /><strong>Son olarak, üçbuçuk ay süren mecburi tatilim nedeniyle büyük üzüntü çeken, maddi ve manevi birçok sıkıntı yaşayan eşim, çocuklarım, annem ve ablamdan da özür diliyorum. Özür diliyorum çünkü yaşadıklarımı asla ve asla unutamıyorum... Mevcut hukuk ve adalet sistemimiz içerisindeki haksızlıkların, usûlsüzlüklerin, yasadışılıkların, keyfiliklerin hesabını birilerinin mutlaka vermesi lazım... Kişisel bir kin filan değil bu, ama sadece ve sadece geleceğe karşı olan ulusal ve toplumsal sorumluluk duygusu, birilerinin bu hesabı vermesini elzem kılıyor. </strong><br /><br /><strong>Nazi Almanyası'nda yaşayan Martin Niemöller ismindeki bir papazın anılarında yazdığı şu satırlara eminim çoğunuz aşinasınızdır: </strong><br /><br /><strong><em>"Önce sosyalistleri gelip aldılar. Sesimi çıkarmadım çünkü sosyalist değildim. Daha sonra gelip sendikacıları topladılar. Yine sesimi çıkarmadım çünkü sendikacı da değildim. Ardından Yahudileri toplamaya geldiler. Ben Yahudi olmadığım için yine sesimi çıkarmadım. En son beni götürmeye geldiklerinde ise etrafımda benim için sesini çıkaracak hiç kimse kalmamıştı."</em></strong><br /><br />Allah göstermesin, gün gelip de bu sözleri hatırlayıp hayıflanmak yerine, gerekli toplumsal tepkilerin doğru yer ve zamanda ortaya koyulması yerinde olacaktır.<br /><br />Özür dilerim!!!<br /><br />Saygılarımla,<br /><br />Ömer Sadun Okyaltırık<br /><em>Yeni Parti Kadıköy İlçe Teşkilatı </em><br /><em>Yönetim Kurulu Üyesi </em><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7159974305726596356-6482735937528650134?l=okyaltirik.blogspot.com' alt='' /></div>SADUN OKYALTIRIKhttp://www.blogger.com/profile/16957526803654895086noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159974305726596356.post-11275446589712105382009-12-02T16:47:00.016+02:002009-12-02T17:32:52.161+02:00<span style="font-size: x-large;"><strong><span style="color: red;">YERLERİ ve GÖKLERİ YARATAN, TÜM ÂLEMLERİN SAHİBİ YÜCE TANRIM!</span></strong> </span><br /><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Haksız ve hukuksuz bir şekilde hapse atılan tüm yurtsever aydınların, eşleri, çocukları, kardeşleri, anne ve babaları ile birlikte içine düşürüldükleri bu büyük haksızlığı ve mağduriyeti Sen görüyorsun! Değil bir saat, ya da bir gün; haftalarca, hatta aylarca – yıllarca hapislerde tutulan, vatan ve millet sevgisinden, ülkemizin yararına çalışmaktan başka hiçbir düşüncesi bulunmayan, hiçbir suça karışmadıkları ve hiçbir suça ortak olmadıkları halde kendilerine “terörist” suçlamasında bulunulan, ben ve tesadüfen kader ortağı olduğum tüm değerli Türk vatanseverlerine sabır ve çektirilen eziyetlere dayanma azmi ver!<br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_SaESQJekNrI/SxaATUiVZeI/AAAAAAAAAI8/aRR6Hx_99y4/s1600-h/silivri_foto1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" er="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_SaESQJekNrI/SxaATUiVZeI/AAAAAAAAAI8/aRR6Hx_99y4/s200/silivri_foto1.jpg" /></a>Tanrım, Sen mazlumu görür ve korursun... Zâlim olup da, mazlummuş gibi davrananları da bilirsin Büyük Allah’ım... Biz gerçek mazlumlar adına sana her gece ettiğim bu duaları ve Sana yakarışlarımı duy Ya Rabbim! Bu esaret günlerimde bensiz kalan eşimi ve çocuklarımı koru, onlara yardım et! Benim ve çocuklarımın alınlarımıza kara leke çalınmasına müsaade etme! Benimle birlikte diğer kader arkadaşlarımın, özellikle ülkemizin ihtiyacı olduğuna yürekten inandığım Tuncay Özkan Bey’in ve ülkemizin üzerinden yüce adaletini esirgeme Allah’ım... Çocuklarımızın, eşlerimizin, kardeşlerimizin, analarımızın, babalarımızın yüzlerini soldurma... <br /></div><br />Bizleri ve güzel ülkemizi kötüyle, zalimle, hâinle karşılaştırarak terbiye etme Tanrım! Türkiyemiz aleyhinde karanlığa hizmet edenlere göz açtırma Allah’ım, onların karanlık planlarını ayaklarına dolaştır... Vatanımıza ve milletimize hıyânet içinde olan kötü niyetli kişilerle mücadele edebilecek gücü, aklı, azmi ve sabrı bizlerden esirgeme ve daim kıl Ya Rabbim! Bizler, Senin ışığından ve Türk Ulusu’nun aydınlığından yana olan insanlarız ve bunun için çalışıyoruz... Bizlere, ülkemiz için yapmak istediğimiz tüm güzel şeyleri yapma imkânı ve kudreti ver Yüce Tanrım! Ulusal birliğimizi, bütünlüğümüzü bâki kıl; tüm yurtseverlerin birleşmesini, bütünleşmesini sağla...<br /><br />Ey Büyük Allah’ım! Senin her şeye gücün yeter... Türkiyemiz’e iyilikler, güzellikler; çocuklarımıza aydınlık bir gelecek nasip et. Yarınlarımızda bugünlerimizi aratma Tanrım.<br /><br />Allah’ım, dürüst ve adil hukukçularımıza yardım et. Karanlığın onları tutsak almasına izin verme ve aydınlık taraftaki yargıçlarımızdan sağduyuyu ve cesaret duygusunu esirgeme!<br /><br />Bu esaret günlerimizde bizlere ve ailelerimize verdiğin azim, sabır ve dayanma gücü için sana şükürler olsun, Ya Rabbim...<br /><br />HAZİRAN 2009 - Silivri, Istanbul<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7159974305726596356-1127544658971210538?l=okyaltirik.blogspot.com' alt='' /></div>SADUN OKYALTIRIKhttp://www.blogger.com/profile/16957526803654895086noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159974305726596356.post-39100367582279779062008-12-29T16:00:00.013+02:002009-12-02T17:24:55.679+02:00<strong><span style="color:#ff0000;">YENİ PARTİ, YENİ SİYASET, YENİ BİR GELECEK... </span></strong><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_SaESQJekNrI/SVj_bCmjyPI/AAAAAAAAAH0/dxLcKU0k0lg/s1600-h/YP_logo.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285255002739427570" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 168px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_SaESQJekNrI/SVj_bCmjyPI/AAAAAAAAAH0/dxLcKU0k0lg/s200/YP_logo.jpg" border="0" /></a>Dün Ankara Atatürk Spor Salonu'nda, çocuklarımıza, torunlarımıza anlatacağımız önemli ve yeni bir tarihi olaya hep birlikte tanık olduk. O coşkuyu görmeliydiniz. Muhteşemdi...<br /><br />Türkiye tarihinde ve belki de dünya tarihinde ilk kez tutuklu bulunan bir genel başkanın seçildiği kongreydi Yeni Parti'nin dünkü birinci olağan kongresi. Evet, Tuncay Özkan, dün, Yeni Parti'nin genel başkanı seçildi. Türkiye'mize; Sayın Tuncay Özkan'a ve yüreği memleket sevdasıyla, vatan sevgisiyle dopdolu olan herkese kutlu olsun...<br /><br />Kongre sonucunda Tuncay Özkan'ın genel başkan seçilmesinin yanısıra, parti MKYK üyeleri de açıklandı. Tüm ulusumuza ve Yeni Parti'lilere <em>"hayırlı olsun ve kolay gelsin" </em>diyorum, ama biliyorum ve biliyoruz ki, işimiz hiç de kolay olmayacak. Olsun, biz bu yola başımızı koyduk ve istediğimiz sonuca ulaşıncaya kadar hiç yılmadan, usanmadan çalışacağız.<br /><br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">YENİ BİR PARTİYE NEDEN GEREK VARDI?</span></strong><br /><br />Bu nedenleri şu şekilde özetlemek mümkündür:<br />1. Türkiye ekonomisinin iflas etmesi.<br />2. İç ve dış borçlanmanın giderek artması. Yeni doğan bebeklerin bile 7000 US dolarlar civarında borçlu olarak dünyaya gelmeleri; bu şekilde Türkiye'nin geleceğine ipotek konulmak istenmesi.<br />3. İşsizliğin had safhaya ulaşmış olması. (30 milyon işsiz)<br />4. Türkiye'nin Atatürk'ün çizdiği yoldan çıkarılmak istenmesi. Laiklik karşıtı söz ve eylemlerin bazı siyasi partilerce odak teşkil etmesi.<br />5. Terörün hızla tırmanması ve siyasi iktidarın hiçbir çözüm sağlayamaması.<br />6. Anadolu'daki şehirlerimizin ve köylerimizin son derece geri kalmış olması.<br />7. Türkiye'nin küresel emperyalizmin adeta bir uşağı haline getirilmiş olması. Kendi topraklarımızda neredeyse kendi sözümüzün geçemeyeceği bir duruma gelmiş olmamız. Borçlarımızın ödenebilmesi için kaynak yaratabilmek adına tüm ulusal değerlerimizin yok pahasına özelleştirilmesi; bu özelleştirmeden gelen kaynağın yetmemesi ve artık neredeyse özelleştirilecek hiçbir şeyimizin kalmamış olması.<br />8. Halkımızda sadaka kültürünün yerleştirilmek istenmesi. Halkımızın, balık tutmaktansa balık verilmeye alıştırılması.<br />9. Giderek ayyûka çıkan yolsuzlukar, sosyal adaletsizlikler. (Bkz. Deniz Feneri, Kanal 7, Şaban Dişli, Dengir Mir Mehmet Fırat, Melih Gökçek, vs.)<br />10. Başta eğitim ve sağlık olmak üzere belirli alanlarda tarikatların açık ve gizli faaliyetlerde bulunmaları. Bu tarikat yapılanmaları ile devlet teşekküllerinde kadrolaşmaya gidilmesi.<br />11. Bilinçli ya da bilinçsiz politikalar nedeniyle, Türkiye'de öz kaynaklarımızdan ziyade yabancı kaynaklara yönelinmesi.<br /><br />Bunlar şu an için benim sayabildiklerim, ama bu listeyi çok daha uzatmak mümkün.<br /><br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">YENİ BİR PARTİ KURARAK OYLARI BÖLÜYORSUNUZ!</span></strong><br /><br />Yeni Parti'nin soldaki ve sağdaki oyları böldüğü yolundaki iddilarla zaman zaman karşılaşıyorum. Bu konuda öncelikle söylenmesi gereken şey, Yeni Parti'nin yıkıcı değil, yapıcı olmaya geldiğidir.<br /><br />Yeni bir parti kurmadan önce, Sayın Tuncay Özkan ve Yeni Parti'nin sayın kurucuları, 1.300.000 kişilik hazır bir altyapı ile, Cumhuriyet Halk Partisi'ne dahil olabilmek için sekiz ay bekletilmiştir. Amaç, parti içinde ya da dışında, öyle veya böyle birtakım yanlışlıkları düzeltip Atatürk'ün partisinde güç birliği içerisinde çalışmaktı. Diğer bir ifade ile, bu sayede oylar bölünmeyecek, solda güçlü bir birliğin tesis edilmesi yolunda önemli bir adım atılabilecekti. Ancak bu bekleyiş sonunda, CHP, Sayın Tuncay Özkan'a ne yazık ki olumlu bir yanıt vermemiştir. Burada önemli olan husus, ismini halktan alan bir partinin kendi halkına sırtını dönmemesidir.<br /><br />Bu noktadan hareketle, Yeni Parti, iflas etmiş siyasi anlayışları sahiplenerek oy bütünlüğünü korumaya çalışmak yerine, Türkiye'yi topyekûn kalkındıracak, doğru ve dürüst, ulusal onurumuzu ön plana çıkaracak, küresel emperyalizmin Türkiye'mizi sömürmesine izin vermeyecek, ulusal politikaların geliştirilmesi için çalışacaktır.<br /><br />Yeni Parti, <em>"oylar bölünmesin" </em>kaygısıyla yanlışlar arasından doğruya en yakın olanı seçmek yerine, ulusal menfaatlerimiz doğrultusunda en doğru çözüm yollarını ortaya koyacak siyaseti üretmektedir. Bu nedenle, Yeni Parti'nin kurulmasıyla oyların bölüneceğini düşünmek şöyle dursun, tüm oylar, doğru politikaları uygulayacak olan Yeni Parti'de bütünleşecektir.<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#ff0000;">YENİ PARTİ'NİN DİĞER SİYASİ PARTİLERDEN FARKI NEDİR?</span></strong><br /><br />Yeni Parti, alışılagelmiş bir biçimde takım tutar gibi partizanlık yapılmasını benimsememektedir. Bu bakımdan yeni parti kendisini konumlandırırken, ne salt sağ ne salt sol olarak konumlandırmaktadır. Bugün Yeni Parti'nin örgütsel yapısı içerisinde çok farklı düşüncelerden gelen mensuplar bulunmaktadır. Bizi sımsıkı bir yumruk gibi bir arada tutan, kenetlenmemizi sağlayan asgari müştereğimiz <strong>VATAN SEVGİSİ</strong>'dir. Yeni Parti, tüm çalışmalarına, <em>"rozet Atatürkçüsü"</em> gibi değil, Atatürk İlke ve Devrimleri'nin ışında yön vermektedir.<br /><br />Yeni Parti, <strong>gençlere</strong> ve <strong>kadınlarımıza öncelik </strong>vermektedir. Özellikle kadınlarımız, hareketimizin içerisinde, bugüne kadar, daima bir adım önde olmuşlar ve bundan sonra da daima herkesten bir adım önde olacaklardır. Kadınlarımızın ve gençlerimizin, Türkiye'nin siyasetinde herkesten daha çok söyleyecek sözleri bulunmaktadır. Bugüne kadar, kadınlarımız olması gerektiği gibi temsil edilememiş, hep geri plana itilmiştir. Artık bundan sonra, Yeni Parti'nin iktidara gelmesiyle birlikte, kadınlarımız, Ulu Önderimiz Mustafa Kemal Atatürk'ün işaret ettiği gibi, Türkiye'nin yönetimi de dahil olmak üzere, her alanda yerini alacaktır.<br /><br />Diğer taraftan gençlerimiz, bizlerin, yani Türk insanının umut kaynağıdır. Onlar <strong>Türkiye'nin muhasır medeniyetler düzeyine çıkarılmasının anahtarıdır</strong>. Gençlerin sorunlarını yine en iyi gençler bilmektedir. Bu bakımdan gençlerin, Türkiye'nin gelecekteki siyasetine yön vermeleri ve ülke yönetiminde söz sahibi olmaları kaçınılmaz bir zorunluluktur.<br /><br />Yeni Parti'yi, Türkiye'deki diğer siyasi partilerden ayıran temel fark bununla sınırlı değildir. Yeni Parti, Atamızın işaret ettiği gibi, <strong>güçlü bir siyasi iradenin doğrudan halkın iradesinden doğacağı</strong>nın bilincindedir. Bu bakımdan, taban, Yeni Parti için çok önemlidir. Tabana, yani halka verilen önem, kendisini önemli bir farklılık olarak ortaya koymaktadır, çünkü <strong>Türkiye tarihinde ilk defa bir siyasi partinin mensupları siyaset dışından gelmektedirler</strong>. Yeni Parti, 2007 yılının Ağustos - Eylül aylarını kapsayan bir aylık döneminde bir <strong>siyaset okulu </strong>oluşturarak, yeni siyasetçi adaylarına birer haftalık siyaset eğitimi sunmuştur. Eğitimler bundan sonra da devam edecektir.<br /><br />Yeni Parti bünyesinde herkes birbirine eşit mesafededir. Parti tüzüğüne baktığınızda, bir genel başkanın en fazla iki dönem genel başkan olabileceğini görürsünüz. Bu da <strong>parti içi demokrasiye</strong> ve herkese <strong>fırsat eşitliği</strong> tanındığına işaret eden çok önemli bir göstergedir.<br /><br />Yeni Parti, <strong>halkın gücü</strong>ne olan inancının bir ifadesi olarak, kendi doğuşunu sağlayan <strong>Sivil Toplumculuğu</strong> desteklemektedir. Siyasetin <strong>"halka rağmen değil, halk ile elele,kol kola yapılabileceği"</strong> fikrini savunmaktadır. Türkiye'nin aydınlık geleceğinin teminatı olan ve yeni bir anlayışla vücut bulan Yeni Parti'nin çıkış noktası, Nisan 2007'de başlayan Cumhuriyet Mitingleri'dir. Bu mitingler sırasında ve sonrasında Türk Halkı'nda olağanüstü bir farkındalık oluşmuştur. Bu farkındalık ve bilinç, çeşitli sivil örgütlenmeleri de beraberinde getirmiş ve sonuç itibarıyla halkın iradesi siyasallaşmış, ya da diğer bir ifade ile <strong>halkın iradesi yine kendisini yönetecek siyasi erk olarak tecelli etmiştir. </strong>Bu çok önemlidir ve Yeni Parti'yi diğer siyasi partilerden ayıran, belki de en temel özellik budur.<br /><br />Özetleyecek olursak;<br />1. Siyaset halka rağmen değil halk ile el ele, kol kola yapılır. Yeni Parti, halka dönük bir partidir. Yeni Parti, halkın kendi iradesinden doğmuştur ve gücünü halktan almaktadır.<br />2. Yeni Parti'nin doğduğu sivil toplum insiyatifi, doğrudan halkın iradesini temsil etmektedir. Kendi doğuşunu sağlayan <strong>ulusal bütünlüğe</strong>, halkın demokratik sistem içerisindeki örgütlenmesine, ulusal ve evrensel haklara inanan, Atatürk ilkelerini ve ulusal menfaatlerimize uygun iç ve dış politikaları benimseyen, çağdaş, laik ve demokratik bir partidir.<br />3. Yeni Parti'de, kadınlar ve gençler ağırlıklıdır.<br />4. Yeni Parti için insan vazgeçilmez bir unsurdur. İnsana yatırım, Yeni Parti için önem taşımaktadır. (Örneğin; Siyaset Okulu).<br />5. Yeni Parti'nin çalışma programında, Türkiye'yi muhasır medeniyetler düzeyine taşıyacak atılımlar mevcuttur. Bu atılımları yapacak, kaliteli ekipleri bulunmaktadır.<br />6. Yeni Parti için "Demokrasi" yasalara saygı çerçevesinde herkes için eşitlik ve özgürlük anlamına gelmektedir. Hukuğa ve yasalara saygı esastır.<br />7. Yeni Parti için salt <strong>SAĞ</strong>, ya da salt <strong>SOL </strong>bulunmamaktadır. Yeni Parti için ortak payda, <strong>BİZ DUYGUSU</strong>, <strong>ULUSAL MENFAATLERİMİZ </strong>ve <strong>TÜRKİYE SEVDASI</strong>dır.<br /><br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">OKUYAN'DAN TAYYİP ERDOĞAN'A MESAJ...</span></strong><br /><br />Yeni Parti'nin dünkü olağan birinci kongresinde, eski Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Sayın Yaşar Okuyan, konuşmasında, başbakan Recep Tayyip Erdoğan'a seslendi ve dedi ki:<br /><br /><strong><em>"Sayın Erdoğan, sen artık siyasi mefta oldun. Sen gidiyorsun, biz geliyoruz!"</em> </strong><br /><em></em><br />Eh, ne diyelim, <strong>HAMDOLSUN</strong>!<br /><br />Saygılarımla<br />Ömer Sadun Okyaltırık<br /><br /><strong>Not: </strong><br />Bu yazım, benim kişisel görüşlerimi yansıtmakta olup, hiçbir şekilde Yeni Parti'nin resmi bir yayını olarak düşünülmemelidir.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7159974305726596356-3910036758227977906?l=okyaltirik.blogspot.com' alt='' /></div>SADUN OKYALTIRIKhttp://www.blogger.com/profile/16957526803654895086noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7159974305726596356.post-21941740251514216432008-11-23T13:49:00.008+02:002009-12-02T17:24:55.679+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_SaESQJekNrI/SVAu74epjmI/AAAAAAAAAHY/MCIHVBWrN-k/s1600-h/YP.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5282773969213689442" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_SaESQJekNrI/SVAu74epjmI/AAAAAAAAAHY/MCIHVBWrN-k/s320/YP.jpg" border="0" /></a> <div><strong><span style="color:#ff6600;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff6600;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff6600;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff6600;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff6600;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff6600;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff6600;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff6600;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff6600;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff6600;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff6600;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff6600;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff6600;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff6600;">DEĞERLİ GÖNÜLDAŞLARIMIZ!</span></strong></div><div></div><div></div><div></div><br /><br /><br /><div><br /></div><div><span style="color:#006600;"><strong>TÜRK İNSANI OLARAK BİZLER, </strong></span></div><div><span style="color:#006600;"></span></div><div><span style="color:#006600;"></span></div><div><span style="color:#006600;"></span></div><div><span style="color:#006600;"></span></div><div><strong><span style="color:#ffcc33;">ULUSÇA İYİ ŞEYLERE LAYIK OLDUĞUMUZUN BİLİNCİNDE İNSANLARIZ... </span></strong></div><div><br /></div><div></div><div><span style="font-size:180%;"></span></div><div><em><span style="font-size:180%;"></span></em></div><div><br /></div><div></div><div><em><strong><span style="color:#000099;"></span></strong></em></div><div><em><strong><span style="color:#000099;"></span></strong></em></div><div><em><strong><span style="color:#000099;">Geleceğimize sahip çıkmak için,</span></strong></em></div><div><br /></div><div><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">TÜRKİYE'YE YENİ BİR ANLAYIŞ GEREKİYORDU...</span></strong></div><div><br /></div><div><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong></div><div><em><span style="font-size:180%;"></span></em></div><div><em><span style="font-size:180%;"></span></em></div><div><em><strong><span style="color:#000099;">Ezberletilen oyunu bozmak için</span></strong></em></div><div><br /></div><div><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">TÜRKİYE'YE YENİ BİR SİYASET GEREKİYORDU... </span></strong></div><div><br /></div><div><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong></div><div><em><span style="font-size:180%;"></span></em></div><div><em><span style="font-size:180%;"></span></em></div><div><em><strong><span style="color:#000099;"></span></strong></em></div><div><em><strong><span style="color:#000099;">Enginlere sığmayıp taşmak için</span></strong></em></div><div><br /></div><div><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">TÜRK İNSANININ KENDİSİNE GÜVENİ GEREKİYORDU... </span></strong></div><div><br /></div><div><span style="font-size:180%;"></span></div><div><br /></div><div><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></strong></div><div><br /></div><div><strong><span style="font-size:180%;color:#333333;">İŞTE SONUNDA OLUYOR... </span></strong></div><div><br /></div><div><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></strong></div><div><br /></div><div><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">TÜRKİYE'DE YENİ BİR GÜNEŞ DOĞUYOR!</span></strong></div><div><br /></div><div><span style="font-size:180%;"></span></div><div><br /></div><div><strong><span style="font-size:180%;color:#000099;"></span></strong></div><div><br /></div><div><strong><span style="font-size:180%;color:#000099;">DAVAMIZA SAHİP ÇIKIYORUZ, </span></strong></div><div><br /></div><div><strong><span style="font-size:180%;color:#000099;"></span></strong></div><div><br /></div><div><strong><span style="font-size:180%;color:#000099;">HER ZAMAN ÇIKACAĞIZ !</span></strong></div><div><strong><span style="font-size:180%;color:#000099;"></span></strong></div><div><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></strong></div><div><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></strong></div><div><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong> </div><div><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong> </div><div><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong> </div><div><strong><span style="color:#ff0000;">ANKARA'DA GÜNEŞİN DOĞUŞUNU BİRLİKTE İZLEYELİM... </span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong> </div><div><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong> </div><div><strong><span style="color:#ff0000;">KADIKÖY EVLENDİRME DAİRESİNİN ÖNÜNDEN KALKACAK OTOBÜSLER, </span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong> </div><div><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong> </div><div><strong><span style="color:#ff0000;">BİZLERİ ANKARA'YA ÜCRETSİZ GÖTÜRÜP GETİRECEKTİR.</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7159974305726596356-2194174025151421643?l=okyaltirik.blogspot.com' alt='' /></div>SADUN OKYALTIRIKhttp://www.blogger.com/profile/16957526803654895086noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159974305726596356.post-91117644998103480922008-07-31T23:40:00.003+03:002008-07-31T23:50:10.231+03:00AKP’nin kapatılmasına yönelik olarak 14 Mart 2008’de açılan ve Anayasa Mahkemesi’nde görülen davanın 30 Temmuz 2008’de açıklanan sonucuna göre AKP kapatılmadı.<br /><br />Kapatılmadı da ne oldu peki? AYM’nin 11 üyesinden 10’u AKP’nin laiklik karşıtı eylemlerin odağı olduğunda fikir birliğine vardılar. Bir üye ise, ki o da AYM’nin başkanı, davanın reddi yönünde oy kullandı. 6 üye <strong>“AKP kapatılsın” </strong>şeklide oy kullanırken, 4 üye AKP’ye hazine yardımının kesilmesi yönünde oy kullandı. Sonuç itibarıyla yasa gereği verilecek kararda nitelikli çoğunluk arandığından, yani 11 üyenin 7’sinin oyu arandığından, AKP kapatılmadı; sadece bu partinin aldığı hazine yardımının yarısının kesilmesine karar verildi.<br /><br />Sonuç AKP çevrelerinde sevinçle karşılandı. Bu sevinci ise ben şahsen <strong>“yüzsüzlük” </strong>olarak adlandırıyorum. Nedeni ise gayet basit… Bir siyasi parti onbir üyenin onu tarafından laiklik karşıtı eylemlerin odağı olarak tescillenecek, kararın açıklanmasını takiben o siyasi partinin genel başkanı çıkıp yaptığı açıklamasında <em>“kapatma kararı büyük bir haksızlık olurdu” </em>diyecek!<br />AYM Başkanı Haşim Kılıç’ın kararı açıklarken yaptığı konuşmasında, muhtatapların gerekli dersleri çıkaracağına inandığını söylemesi de siyasi partilerin uzlaşma ile parti kapatma cezalarını zorlaştıracak gerekli yasal düzenlemeleri yapmaları gerektiğini söylemesi kadar abesti. Zira, muhatapların gerekli dersleri çıkarmayacakları gerek kararın açıklanmasından sonraki AKP’lilerin sevinç gösterileriyle ve gerekse karardan sonraki beyanları ile açıkça ortaya konulmuştur.<br /><br />Bundan sonra AKP’nin tutum ve davranışlarında Atatürkçü, cumhuriyetçi ve laik çizgide bir yaklaşım beklemek hayaldir. Boşuna <em>“durmak yok, yola devam” </em>demiyorlar... Başbakanın yine çıkıp halkın tüm kesimlerini kucaklayacaklarını söylemesi de hiçbir anlam ifade etmemektedir. Hatırlayacaksınız RTE, 22 Temmuz 2007 seçimlerinden sonra da aynı konuşmayı yapmıştı. Geçen bir yıllık süre içinde halkın tüm kesimlerini kucaklamak şöyle dursun, <em>“bizim gibi düşünmeyenler bizden değildir” </em>mentalitesinin yılmaz savunucuları olmuşlardır. Hattızâtında, kendilerine karşı olanları yıpratma ve baskı altına alma gibi birtakım totaliter politikaların temsilcileri olmuşlardır.<br /><br />Bir AYM Başkanının çıkıp da siyasetçilere <em>“uzlaşın ve parti kapamayı zorlaştıracak yasa çıkarın, böyle davaları bir daha bizim önümüze getirtmeyin” </em>mesajı vermesi anlaşılabilir değildir. Eğer Atatürk ilke ve devrimlerinin, Cumhuriyetin kazanımlarının korunması, bir siyasi partiyle ilgili herhangi bir karar almasını gerektiriyorsa, AYM’nin bu kararı alması Türk Milleti’ne karşı borcudur. Yüce yargıyı temsil eden en üst merci olan AYM’nin böyle bir karardan kaçınma gibi bir hakkı bulunmamaktadır. Haşim Kılıç, davanın reddi yönünde verdiği oyla rengini tamamen belli etmiştir.<br /><br />AKP’lilerin ise bu karardan sonraki çılgın sevinç gösterileri de eğrisi doğrusuna <em>“yüzüne tükürsen Ya Rabbi şükür diyecek” </em>lafını akıllara getirmektedir. İçlerinden bir Allah’ın kulu çıkıp da <em><strong>“yahu hazine yardımının yarısı kesildi kesilmesine de, öte taraftan onbir üyenin onu bizim partiyi suçlu buldu” </strong></em>şeklinde düşünemiyor! İnsanın sevinç gösterilerinde bulunmadan önce biraz durup düşünmesi ve utanması lazım… Eskiden onurlu insanlarımız, ulusal değerlerimize halel getirdikleri hissine dahi kapılsalar bu utançla yaşamaktansa, yaşamamayı tercih ederlerdi…<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">BARDAĞIN YARISI DOLU MU, YOKSA YARISI BOŞ MU? </span></strong><br /><br />Kim ne derse desin, AYM’nin vardığı sonuç <strong>“ne şiş yansın, ne kebap” </strong>cinsinden bir sonuçtur. Hadi <strong>demokrasi adına verilebilecek en iyi karar verildi </strong>diyelim; peki o halde neden verilen ceza, hazine yardımının <strong>sadece yarısının kesilmesi</strong>nden ibaret? <strong>Neden yarısı da üçte biri, ya da üçte ikisi değil? </strong>Bu kararın ölçütü nedir? Yüce mahkemenin kararını eleştirmek gibi bir amacım yok tabii, ancak halkımızın önemli bir bölümünün, ülkemizin geleceği konusunda ciddi endişeler taşıdığı göz önünde tutulursa, bunu sorgulamak bir vatandaş olarak en tabî hakkımız olmalıdır.<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">BAĞIMSIZ YARGI …<br /></span></strong><br />AKP’nin kapatılmayacağı sonucunun açıklanmasından önce bu kararın altıya karşı beş oyla alınacağı bazı gazetelerde yer aldı. Bu nereden biliniyordu? Böyle bir bilgi nasıl elde edilebilir? Aynı şekilde piyasalarda da AKP’nin kapatılmayacağı yönünde beklentiler oluşmuştu. Bunun adı yönlendirme değilse, soruyorum nedir? Kendi içinde bariz tutarsızlıkları olan Ergenekon iddianamesi bile bence başlı başına bağımsız yargıyı etkilemenin bir yoludur, yöntemidir.<br /><br />Dikkat çeken bir başka husus da son iki oyun Sacit Adalı ve Haşim Kılıç tarafından kullanılmasıdır. Üyelerin verdikleri oylarla durum 6-3 kapatma lehine iken Sacit Adalı’nın <em>“hazine yardımı kesilsin” </em>oyu ve Haşim Kılıç’ın <em>“davanın reddi” </em>yönünde kullandığı oylarla sonuç AKP’nin kapatılmaması ancak hazine yardımının kesilmesi yönünde netleşti. Bu durum sizce de dikkat çekici değil midir?<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">UZUN LAFIN KISASI…<br /></span></strong><br />AYM’nin verdiği karardan sonra yapılabilecek tek şey vardır. <em>"Ben ülkemi seviyorum ve geleceğimizi düşünüyorum"</em> diyebilen her bir sorumlu vatandaşımızın siyasete atılması gerekmektedir.<br /><br />Ülkemizin aydınlık yarınlarının elde avuçta kalan tek teminatı budur!<br /><br />Saygılarımla<br />Ömer Sadun Okyaltırık<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7159974305726596356-9111764499810348092?l=okyaltirik.blogspot.com' alt='' /></div>SADUN OKYALTIRIKhttp://www.blogger.com/profile/16957526803654895086noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159974305726596356.post-89530651154909542722008-06-10T11:57:00.008+03:002009-12-02T17:28:07.618+02:00<div align="left"><em>Babanız hala hayattaysa çok şanslısınız ve babanız yaşıyorsa siz hala çocuksunuz. Bu harika bir şey aslında siz fark etmeseniz de. İnsan sadece babası ölünce büyüyor. Yalnız başına kalıyor insan o zaman artık. Çocukken her şeyi bilen, herkesten güçlü olan babamız biz büyüdükçe küçülüyor. Zamanını tamamlamış ve geçmişte kalmış bir yaşlı olarak kendi köşesinden bize bakıyor. Uzakta olsa da, bizi koklayıp dokunamasa da...<br /><br />Usandıracak kadar ayrıntılı sorularla hayatı öğrendiğimiz halde, her şeyi bilen babamızın soruları biz büyüdükçe artık bize sıkıcı gelmeye başlıyor. Müdahale etmese, soru sormasa ne iyi olur dediğimiz zamanlar çok oluyor artık. Biz ondan daha iyi biliyoruz ya her şeyi. Zaman artık onun zamanı değil ya... Teknoloji gelişti ya... Her şey değişti ya... Dövme yaptırmak, kulağa 3 delik açtırmak artık moda… Ne anlar babamız tüm bunlardan…<br /><br />Oysa ne zaman ki babanızı kaybediyorsunuz, işte o zaman gerçekten büyüyorsunuz. Çünkü çınarın gölgesi ve yaprakları yok artık üzerinizde. Sizi fark etmediğiniz halde güneşten koruyormuş meğer o gölge ve yağmurdan o çınarın yaprakları. Siz de aile kuruyorsunuz, baba ve anne oluyorsunuz, sizin de gölge yaptığınız ve koruduğunuz birileri oluyor ama o önceki muhteşem gölgeyi çok arıyorsunuz.<br /><br />Babanızın vefatında büyüyorsunuz... Artık soru soracağınız, öğreneceğiniz, azarını duyacağınız, takdirini alacağınız, akşam eve dönerken yolunu gözleyeceğiniz, korkacağınız bir babanız yoksa büyüyorsunuz. Yarınınızdan sorumlu tuttuğunuz, her istediğinizi almak zorunda olan o kişi yoksa artık... Hep sessiz sessiz ağlayan, suskunluğu seven, en zor dönemde bile yıkılmaz görünen, sırtınızı dayadığınız çınar ağacınız yoksa artık... Büyüyorsunuz o zaman işte..<br /><br />Savaşın ortasında komutansız olmaktır babasız olmak..<br />Okyanusun ortasında bir gemide Kaptansız kalmaktır…<br />Kaç yaşınızda olursanız olun babanız yaşıyorsa hala çocuksunuz...<br />Yaklaşan Babalar gününüz siz ve babalarınız için kutlu olsun… </em></div><div align="center"></div><div align="center">* * * </div><p><br />Tarafıma tesadüfen ulaşan bu yazıda kaynak belirtilmemişti. Bu nedenle okuyup çok beğendiğim bu yazıyı burada sizlerle paylaşırken kaynağını belirtme şansım olmadı. Ancak yazan her kimse gerçekten çok güzel ifade etmiş...<br /><br />Babamı ebediyete yolcu edeli bugün tam 35 gün oldu. Sizlerle paylaştığım yazıdaki ifadeleri, deyim yerindeyse burnum sızlayarak okudum. Eskiden babamla yaptıklarımız geldi geçti aklımdan...<br /><br /><br /><strong>BABASIZ KALMAK GİBİ BAŞKA BİR ACI: "Vatansız kalmak..." </strong></p><p>İstiklal Savaşı'nda nice kanlar dökülerek, nice canlar verilerek kazanılan bağımsızlığımız, bugün herhangi bir tehdit ve sıradan bir tehlikenin de ötesine geçmiş durumdadır. Atamızın Türk Gençliği'ne hitabında belirttiği gibi, bugün memleket dahilinde iktidara sahip olanlar, gaflet, delalet ve hatta hıyanet içindedirler. Yurdun her köşesi bilfiil yabancılara yok pahasına satılmakta, ülkemizde sistemli ve programlı bir yabancılaştırma hareketi yürütülmektedir.<br /><br />Diğer taraftan din bezirgânlığı almış yürümüş, bugüne kadar Türkiye'de hiçbir iktidar döneminde görülmeyen dinci kadrolaşma had safhaya çıkmıştır. Tarikatların AKP hükümetiyle olan ilişkileri laik ve Atatürkçüler tarafından sorgulanmaya başlanmış, ancak hükümetin borazanı olan medya ve satılık kalemler bu durumu görmezden gelerek bilfiil karşı cepheyi oluşturmuştur. Dahası bazı yayın organları üzerinden tehditler, şantajlar, dinlemeler, hatta hedef göstermelerin bile yapıldığı bilinmektedir.<br /><br />9 Haziran 2008 Pazartesi gecesi, geç saatlerde Kanal-1'de yayınlanan Fatih Altaylı'nın Teketek programına takılıp kaldım. Programda türbanlı üniversite öğrencileri, türbana karşı olan bir kız öğrenci ve liberal kanattan bir hanım davet edilmişlerdi. Liberal hanım, özgürlüklerden yana bir tavır sergileyerek türbanın kamusal alanda serbest bırakılabileceğini savunuyordu. Türbanlılardan bir tanesi, kamusal alanın evden dışarı çıktığın anda başladığını, türbanın evde kullanılmayacağını söyledi. Atatürkçü genç kızımız ise yalnız başına laikliği, hukuk devletini ve Atatürkçülüğü savunuyordu. Konukların sayıca dağılımına bakarak, programın ismini Teketek yerine Üçe Bir şeklinde değiştirmek ve Altaylı'nın yaptığı şeyin dürüst ve hakkaniyetli olmadığını söylemek yanlış olmaz...<br /><br />Bu program içinde Altaylı'nın önemli bir sorusu vardı. Kapalı kızlara <em><strong>"Humeyni'yi seviyor musun?" </strong></em>diye sordu. Kızlar hiç tereddütsüz <em><strong>"evet" </strong></em>karşılığını verdiler. Ama asıl önemli olan sorunun ikinci kısmı idi: <strong><em>"Peki ya Atatürk'ü seviyor musun?". </em></strong>Kısa bir sessizlik ve bocalamadan sonra, kızlardan biri aynen şunu söyledi: <strong><em>"Eğer başım derde girmeyecekse, hayır sevmiyorum!".</em></strong><br /><br />Olayın koptuğu nokta da budur işte! Sen; baskıcı, dayatmacı, şeri hükümlerle yönetilen İran'ın dini lideri Ayetullah Humeyni'ye ilân-ı aşk edeceksin; ama senin bu topraklardaki varlığını koruyan, hattızatında dinini - imanını teminat altına alan Mustafa Kemal Atatürk'ten nefret edeceksin! Neymiş efendim? Atatürk, bağımsızlığımızı Türkiye'de laik rejimi kurayım diye kazanmamışmış! Kurtuluş Savaşı, dini duygularla ve iman gücüyle kazanılmış bir savaşmış. Sanki Atatürk ve bugünkü Atatürkçüler, Kurtuluş Savaşı'nın kazanılmasının ardında yatan iman gücünü yadsıyorlarmış, inkâr ediyorlarmış gibi, utanmadan bunları söylüyor rejim düşmanları... <strong>"Ben size ölmeyi emrediyorum!" </strong>diyen bir komutana binlerce askerin itaat etmesi, bu yobazlara göre nasıl açıklanabilecek bir duygudur, çok merak ediyorum?<br /></p><p align="center">*** </p><p>Uzun lafın kısası, Türkiye'nin çok yakınlarda enteresan gelişmelere gebe olduğunu söylemek için <strong>ulemâ </strong>olmaya gerek yok. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ile bizim Anayasa Mahkemesi'nin türban konusunda aldıkları son kararların artık bu konuya son noktayı koyması gerekir ve beklenirken, şimdi de bu örümcek kafalılar, kendi TV ve gazeteleri üzerinden, <strong>yargının ve hukukun meşruiyetini </strong>tartışmaya başladılar. <strong>TSK'yi yıpratmaya çalıştıkları gibi, şimdi de hukuk devletini yıpratmaya çalışıyorlar. </strong>Kısa mesaj servisleri kullanılarak yapılan çeşitli telefon anketlerinde katılanların yüzde bilmem kaçının Anayasa Mahkemesi'nin türbanın üniversitelerde serbest bırakılmasıyla ilgili yasanın iptali kararını doğru bulmadığı; bu kararla Türkiye'de <strong>cüppeli devrim</strong> yapıldığı gibi dezenformasyon yayılmaya çalışılıyor.<br /><br />Bunların hepsi tam bir saçmalık! Anayasa Mahkemesi'nin bu kararı göstermiştir ki, <strong>Türkiye'de sistemi koruyan bir mekanizma vardır ve bu mekanizma her şeye rağmen hâlâ çalışmaktadır!</strong> Bu son derece önemlidir. Bir diğer önemli konu da bu sistemin çalışmasını sağlayan kişi ve kurumları, can pahasına bile olsa koruyup kollayarak; daha önce yaşanan <strong>bazı </strong>acıların neden olabileceği <strong>büyük öfkenin</strong>, bu defa toplumun geniş kesimlerine yayılması gibi bir tehlikenin önüne geçilmesidir.<br /><br /><strong>Türkiye'nin büyük bir kutuplaşma tehlikesi ile karşı karşıya olduğunu görmezden gelemeyiz. </strong>Sokaktaki vatandaştan tutun, dairedeki memura, üniversitedeki öğrenciye kadar herkes birbirine karşı cephe alacak bir neden buluveriyor. Eskiden yeni tanışmakta olan insanların birbirlerine ettikleri iki kelamdan birinin <em>"nerelisin?" </em>sorusu olduğunu hatırlayanınız var mı? İşte biz <strong>emperyalizmin </strong>ve içerideki <strong>işbirlikçi oligarşinin </strong>eliyle o günlerden bugünlere getirildik ne yazık ki. </p><p>Ayrışma ve kutuplaşma Türkiye için günümüzde ve -eğer varsa- geleceğimizde çok ciddi bir tehlikedir. Bu tehlikenin bir an önce giderilmesi için AKP'nin ve benzeri zihniyete sahip olanların ömür boyu siyasetten men edilerek tasfiyesi desteklenmektedir. </p><p>Peki ya özgürlükler, ya demokrasi? </p><p>Ona da şu cevabı verelim o halde: </p><p><strong>Yeryüzünde hiçbir rejim, kendisini özsistemleriyle yıkmaya çalışan düşünce ya da oluşumlara hoşgörüyle yaklaşacak kadar demokrat ve özgürlükçü değildir...<br /></strong><br />Sevgi ve Saygılarımla<br />Sadun OKYALTIRIK </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7159974305726596356-8953065115490954272?l=okyaltirik.blogspot.com' alt='' /></div>SADUN OKYALTIRIKhttp://www.blogger.com/profile/16957526803654895086noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159974305726596356.post-42991429636734639752008-04-27T17:54:00.002+03:002008-06-10T15:08:18.517+03:00Türkiye’de günler birbirini kovalarken; zaman, karşı konulamaz bir çaresizlik içinde hızla akıp giderken, bir sorun çözülmeden ülkenin başına bir yenisi çıkarken, gündemi takip etmek için olağanüstü bir gayret gerekiyor. Konular muhtelif...<br /><br /><strong>CUMHURİYET HALK PARTİSİ 32. OLAĞAN KURULTAYI<br /></strong><br />Cumhuriyet Halk Partisi’nin 32. olağan kurultayında ortaya çıkan tablo hiç de sürpriz değildir. Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı Sayın Deniz Baykal’ın 10. kez genel başkan olacağı çok önceden zaten belliydi. Belli olmasına belliydi de, asıl üzerinde durulması gereken konu başka...<br /><br />Sorun, Deniz Baykal’ın ya da bir başkasının genel başkan olmasından ziyade, parti içi düzenlemelerin ve uygulamaların, Türkiye’nin geleceği için örnek teşkil edip etmemesi sorunudur. Madem ki, CHP’liler olarak hepimiz, siyasi partiler yasasının ve seçim sisteminin değiştirilmesi gibi belli bir ortak paydada buluşuyoruz; o halde neden bu kurultayda da aynı sorunlar yaşanmıştır? Neden işe içtüzüğümüzün gözden geçirilmesiyle ve gerekli değişikliklerin yapılmasıyla başlanmamıştır? Kurultayımızın, tüm Türkiye’ye örnek olması açısından, iktidara yürüyen bir Cumhuriyet Halk Partisi olarak kendi içimizde geleceğe dönük birtakım adımların atıldığını göstermemiz şık olmaz mıydı? Deniz Baykal’ın genel başkanlığına herhangi bir itirazım yok da, sokaktaki milyonlarca CHP seçmenine ne söyleyeceksiniz? Bir taraftan demokrasiden bahsedeceksiniz, diğer taraftan kendi atadığınız delegelerin verdikleri oyların Deniz Baykal’ı işaret ettiğinden...<br /><br />Bunları söylerken, her şeye rağmen, CHP’li bir küskün filan olmadığımı da ifade etmeliyim. Sadece parti içindeki seçim sisteminin doğru olmadığını tespit eden bir partili, ya da sade vatandaş kimliğimle bu konuları dile getiriyorum. Her şeye rağmen küskün değilim, diyorum, çünkü daha CHP'ye üye olalı henüz bir sene oldu. Fakat buradaki "her şeye rağmen" bir anlam ifade etmektedir. Şöyle ki; en basit bir mahalle delegeliği için bile önümüze çıkan, “parti üyeliğinde altı ayı doldurmadan delege olunamaz” koşulunun, milletvekili adayları için geçerli olmadığı söylenmiştir. Başka bir ifade ile, Türk Halkı’na hizmet edebilmek için milletvekili adayı olan partili arkadaşlarımızda herhangi bir altı ay şartı aranmazken, mahalle delegeliği için bu koşuldan bahsedilebilmektedir. Mevzuatta iki durum arasında fark olduğundan söz ediliyor, ancak parti içinde kimin delege olacağına yönelik insiyatif, genel başkanın iki dudağının arasında iken ve tüzükte de bu durumdan bahsediliyorken, altı ay koşulunu öne sürmek, hem ülkemiz hem de partimiz adına yararlı işler ortaya koyabilecek insanların önünü kesmek değildir, de nedir? Mahalle delegesi olmak için girişimde bulunduğumda, benim de önüme altı ay koşulu gelmişti. Ama yine de buna rağmen asla küsmedim, tam tersine bir şeylerin yanlış yönetilmekte olduğunu gördüm ve düzeltmek adına çalışmamız gerektiğini fark ettim.<br /><br />İkinci konu; Türkiye’yi lider sultasından kurtacak siyasi partiler kanunun yeniden, ama adam gibi düzenlenmesi sorunudur. Türkiye, yıllardan beridir kısır bir döngü şeklinde aynı siyasetçiler tarafından nöbetleşe yönetilegelmiştir. Gelişim için değişim ve yenileşme şarttır. Kendisinden sonra gelecek nesilleri iyi yetiştiremeyen organizasyonlar, ki buna devletler de dahildir, yok olmaya mahkûmdurlar. Deniz Baykal’ın genel başkanlığı bırakacak kimsenin olmadığını düşünmesi kendi içinde tutarlı olabilir, ama bu durum, kuramsal olarak tamamıyla yanlıştır ve asla kabul edilemez! Genel başkanlığı bırakacak kimsenin olmaması diye bir şey kabul edilemeyeceği gibi, aynı zamanda geleceğin genel başkan adaylarını yetiştirmek de siyasi partinin, hatta mevcut genel başkanın görev tanımında özellikle yazılı olarak bulunması gereken bir husustur. Bilimsel olarak da desteklenebilecek gerçek, gelişim için değişimin ve yenileşmenin esas olduğudur. Peki Cumhuriyet Halk Partisi’nin 32. kurultayında değişen neydi? Topyekûn gelişim için değişiklik ve yenilik 32. kurultayın neresindeydi? Genel başkan yine aynı genel başkan, parti meclisi de büyük bir ihtimalle bu yazıyı kaleme aldığım sırada aynen seçilecek.<br /><br />Şu anda içinde bulunduğum sivil toplum insiyatifindeki çalışma arkadaşlarımdan bazıları ise genel başkanın kim olduğunun önemli olmadığını, kurultay sonrasındaki söylem ve yaklaşımların önemli olduğunu söylemektedirler. Oysa yedi seçimdir başarı sağlayamayan bir parti yönetimi, bu kurultayın sonunda da aynen göreve devam edecektir. Bundan sonra ise bize düşen yine aydınlık bir gelecek hayallerimize devam etmek olacaktır.<br /><br />Bundan bir süre önce, Cumhuriyet Halk Partisi “Siyaset Okulu” adı altında bir proje başlattı. Projenin pilot uygulaması İstanbul’da başladı. Bunun ileriye dönük faydasının olup olmayacağını hep birlikte göreceğiz, ancak 32. Kurultay’da genel başkanlık yarışında ortaya çıkan aday adaylarının hiçbirisi % 20 barajını aşamamışlar, ön elemeyi geçememişlerdir. Sosyal demokrasinin yılmaz savunucusu olan bir siyasi partinin kurultayında, % 20 gibi yüksek bir baraj uygulamasını anlamakta şahsen ben oldukça zorlanıyorum. Bilmem siz bu durumu anlayabiliyor musunuz?<br /><br /><strong>Tuncay Özkan’ın Cumhuriyet Halk Partisi’ne üyeliği<br /></strong><br />Sosyal demokrasiden yana olan partimizin birlik, beraberlik, ulusal değerlere sahip çıkma konusunda tavizsiz olduğunu hepimiz biliyoruz. Sayın Deniz Baykal, kurultay konuşmasında, “bugünkü iktidarın alternatifi vardır ve hazırdır. Bu alternatif Cumhuriyet Halk Partisi’dir; ancak Cumhuriyet Halk Partisi’nin alternatifi yoktur” demiştir. Cumhuriyet Halk Partisi’nin alternatifinin olmayacak kadar güçlü bir biçimde iktidara yürümesi, ulusal değerlerimize, Atatürkçülüğe, laikliğe ve Cumhuriyetin kazanımlarına sahip çıkan tüm sosyal demokratları birleştirmekten geçmemekte midir? O halde Biz Kaç Kişiyiz Sivil Toplum Platformu ve Memleket Sevdalıları Derneği gibi güçlü bir örgütsel alt yapısı hazır olan Sayın Tuncay Özkan’ın Cumhuriyet Halk Partisi’ne üyeliği neden bir senedir cevaplanmamıştır? Böylesine güçlü bir altyapısı olan örgütlenmeyi dikkate almamak, hatta dışlamak ulusal birliğe ne derece hizmet edebilecektir? Bu durum, solda yeni partileşmeleri gündeme getireceğinden birleşme yerine bölünme ile sonuçlanma riskini taşımaktadır. Bu nedenle siz bir genel başkan olarak nasıl olur da alternatifsizlikten söz edebilirsiniz?<br /><br />Sayın Tuncay Özkan her şeye rağmen, Sayın Deniz Baykal’ın kurultay sonrasında yapmasını beklediği açıklamalarına sıkça atıfta bulunarak itidalli davranmayı tercih etmektedir. Biz Kaç Kişiyiz oluşumunun siyasallaşmasının, solda birliğin tesisinde tehlikeleri bulunmaktadır. Maamafih aynı tehlike başka bir boyutta, Biz Kaç Kişiyiz Platformu’nun devamı için de tezahür etmektedir, zira üyeler bu oluşumun en başından bu yana bir siyasallaşma beklentisi içinde bulunageldiler. Tuncay Bey’in Cumhuriyet Halk Partisi’ne kabul edilmemesiyle ortaya çıkan siyasal zorluk; kendisinin partiye kabul edilmesi durumunda ortaya çıkabilecek CHP'nin mevcut yönetiminin olası makam kaygılarından çok daha önemlidir. Bu nedenle, Cumhuriyet Halk Partisi’nin mevcut genel başkanı ve yöneticileri, kendi şahsi kaygılarını memleket meselelerinden daha öncelikli olarak dikkate almışlar ve şahsi menfaatlerini ön planda tutmuşlardır.<br /><br />Bu sorunların, herhangi bir siyasi partide yaşanması ile Cumhuriyet Halk Partisi’nin içinde yaşanması arasında çok büyük farklar bulunmaktadır. Cumhuriyet Halk Partisi, Atatürk’ün genç nesillere emanetidir. Cumhuriyet Halk Partisi, Türk Halkı’nın partisidir ve asla belirli çevrelerin tekelinde tutulamaz. Cumhuriyet Halk Partisi’nin genel başkanlığının 10 sene, 20 sene aynı kişi tarafından yürütülmesi, gençlerimizin ve kadınlarımızın öne çıkarılamaması ayıptır, CHP ve Türk demokrasisi adına bir utançtır!<br /><br /><strong>YILLAR ÖNCESİNDEKİ BİR HATANIN TELAFİSİ Mİ? </strong><br /><strong><br /></strong>2002 seçimlerinden hemen sonra, Siirt’te seçimin tekrarlanması suretiyle Recep Tayyip Erdoğan’ın Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne girebilmesinin yolunu açan Deniz Bey, bu durumdan sonra Türk Halkı’na ve demokrasiye saygı gereği böyle bir şeye izin verdiklerini söylemişti. Deniz Bey, 2002’den bugüne kadar geçen 6 yıl içerisinde, AKP ve Recep Tayyip Erdoğan ile ilgili gerçeklerin çok ciddi anlamda farkına varmıştır. Bunu söylemlerinden anlıyoruz. 32. Kurultay sonrasında da Cumhuriyet Halk Partisi’nin başında genel başkan olarak kalmasının, geçmişteki bir hatayı telafi etmek için elde ettiği bir şans olarak değerlendirilmesi de düşünülebilir. Tüm eleştiriler bir tarafa, Sayın Deniz Baykal’ın ve Cumhuriyet Halk Partisi’nin AKP karşısında zafer elde ettiğini görmek istiyorum. Parti meseleleri nasıl olsa halledilir...<br /><br />Parti meseleleri halledilmesine edilir de... AKP’nin ve AKP’ye oy veren yüzde 47’nin karşısına güçlü bir siyasi kimlikle çıkabilmenin tek ve değişmez şartı, seçmeni ikna etmek değil midir? Şimdi gözler ve kulaklar Sayın Deniz Baykal’da... Bakalım Sayın Genel Başkanımız, kurultayı takip eden bu hafta içinde neler söyleyecek, nasıl bir açılım sergileyecek? Kendisinin sözlerine, partili olarak bizim inanmamızdan ziyade, sokaktaki vatandaşın Cumhuriyet Halk Partisi’ne bakışını bakalım Sayın Genel Başkan nasıl değiştirebilecek? Deniz Bey’in kendi ifadesine göre, Cumhuriyet Halk Partisi’nde genel başkanlık sorunu bulunmuyor. Yine kendi ifadesine göre, vatandaşın da kimin genel başkan olacağı konusunda herhangi bir sıkıntısı yok... Ancak Cumhuriyet Halk Partisi’nin kurultay delegeleri dışında, 22 Temmuz seçim çalışmalarına bizzat iştirak eden partililerin karşılaştıkları şikâyetler nedeniyle bu konuda aynı şeyleri düşünmedikleri çok açıktır.<br /><br />Bu hafta içinde beklenen gelişmeleri hep birlikte görmek için sabırsızlanıyorum.<br /><br />Saygılarımla<br />Sadun Okyaltırık<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7159974305726596356-4299142963673463975?l=okyaltirik.blogspot.com' alt='' /></div>SADUN OKYALTIRIKhttp://www.blogger.com/profile/16957526803654895086noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159974305726596356.post-89405099668977055672008-02-07T21:36:00.000+02:002008-06-10T15:08:43.736+03:00Özgürlük...<br /><br />Evet, yapılmak istenen şeye gerekçe olarak gösterilmek istenen bu... Özgürlük... Ardında her ne olursa olsun...<br /><br />Türban yasağının üniversitelerde kaldırılması konusunun kendi içinde mantıklı gibi görünen gerekçeleri olsa da, özgürlükleri bilfiil ve bizatihi kısıtlayan faşist iktidar partisinin ve çıkar ortağı MHP'nin, "özgürlüğümüzü alacağız" diyerek peşine takılmak bana son derece saçma geliyor. Hele ki laikliğin korunmasında sicili son derece bozuk olan bir parti bunu savunuyorsa, hele ki seçimlerden önce mangalda kül bırakmayan, başbakana karşı her türlü ithamda bulunan sözde milliyetçiler şimdi türban yasağını delmeye çalışıyorsa; üstelik yasama yetkilerini sınırsız sayarak… Burada iyi niyetten, özgürlüklerin teslim edilmesinden söz etmek son derece yanlıştır.<br /><br />Neden yanlıştır? Çünkü laiklik;<br />- Hikmetyarların dizinin dibinde savunulmaz<br />- "Hem Müslüman hem de laik olunmaz" sözleriyle savunulmaz<br />- "Halk isterse laiklik kaldırılır" sözleriyle de...<br />- "Ben Istanbul'un imamıyım" ya da<br />- "Ulemaya sormak lazım" sözleriyle...<br /><br />Halka masum bir konu olarak gösterilmek istenen ve fakat tamamen göz boyamaya, zihin bulandırmaya dönük olarak içten içe laikliğin altını oymaya yönelik bir girişim bu, anayasanın 10 ve 42. maddelerinin değiştirilmesi. Bunu halka yansıtma biçimleri de "bakın, sizin inançlarınıza saygı göstermiyorlar, eğitim hakkınızı elinizden alıyorlar" şeklinde bir acitasyondan ibaret ne yazik ki...<br /><br />Diyorlar ki, "efendim, bu uygulama sadece üniversiteleri kapsayacak; üniversite oğrencileri devlet memuru değil ki"...<br /><br />Bir an için bu düşünceye hak verelim ve gelin hep birlikte gözlerimizi kapatıp üniversitelerde türbanın serbest olduğunu hayal edelim. Böyle bir ortamda, kadrolaşmanın had safhaya vardığı AKP iktidarı döneminde, üniversitelerde eğitim ve fırsat eşitligi ilkesini nasıl sağlayacaklar? Hem eğitim açısından, hem de idari işlerde eşitlik ilkesinin sağlanmasında zaaflar ortaya çıkacak... Birer ilim ve araştırma merkezi olması gereken eğitim yuvalarında, siyasi simgenin işi ne? Bu simge, "ben de sendenim, beni kayır" işaretidir. Madem öyle, Hıristiyan kızlarımız da rahibe giysileri içinde gelsinler okullarına, bunu da kabul edecekler mi? Doğulu gençler de kendi yöresel kıyafetleriyle gitsinler mesela.<br /><br />Değerli dostlarım, bunun sonunda korkum odur ki, üniversitelerde kutuplaşma başlayacak, türban serbest kalırsa, aşırı uçlar ortaya çıkacak, "bu da benim özgürlüğüm" diyerek kazan kaldıracaklar. İşte o zaman dümen kilitlenecek ve iktidar partisi ile onun destekçileri karaya oturacaklar; bunun vebalinin altında ezileceklerdir.<br /><br />Eski köye yeni âdet neden ve nereden getirilmek isteniyor? Bunu sorgulamak lazım. İran'da da mollalar aynı özgürlük nidalarıyla gelmişlerdi, hatırlayınız... Şah döneminde son derece modern bir görüntü veren İran'ın, mollaların uçaktan inmesinden sonraki hali malumunuz...<br /><br />Türkiye; laik, Kemalist, çağdaş, demokratik ve sosyal hukuk devleti ise, kendi sistemini koruyacak kurallarının da olması çok tabiidir. Hiçbir sistem yoktur ki kendini yok edecek, kendine zarar verecek kadar demokrat olsun. Laiklik konusunda taviz verilemez; bu taviz bir kere verildi mi gerisi gelir. Zaten bu nedenle bugun türbanın kanunla, yasayla serbest bırakılması tartışılmakta değil midir? Sonuçları hâlâ şaibeli olan bir seçimle gelen iktidar, tüm kamu kuruluşlarında kadrolaşmanın eşi benzeri görülmemiş örneklerini temsil etmektedir. Devlet protokolüne ve hatta Ulu Önderimiz Mustafa Kemal Atatürk'un makamı olan Çankaya Köşkü'ne bile göz göre göre türbanı sokabilmiştir.<br /><br />Düdük şimdi yaban ellerde, dostlar. Laiklik konusuna atfen bizim elimize oynamamız için verdikleri çelik çomak gibi, onlar da düdüklerini öttürsünler bakalım.<br /><br />Şimdilik...<br /><br /><br />Saygılarımla<br />Sadun Okyaltırık<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7159974305726596356-8940509966897705567?l=okyaltirik.blogspot.com' alt='' /></div>SADUN OKYALTIRIKhttp://www.blogger.com/profile/16957526803654895086noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159974305726596356.post-73568430533432083812007-12-31T01:01:00.000+02:002007-12-31T16:49:00.140+02:0011-16 Haziran 2007 tarihleri arasında Amerikan Hudson Enstitüsü’nün Türkiye senaryosunda, dönemin Anayasa Mahkemesi Başkanı Sayın Tülay Tuğcu’ya bir suikast senaryosu ve terör örgütü PKK'nın İstanbul'daki kanlı bir saldırısı sonucunda çok sayıda insanımızın hayatını kaybetmesi ve Kuzey Irak'a askerî harekât gibi kurguların üzerinde durulmuştu. “Think tank” adı verilen fikir üreten kuruluşların çoğunlukla basına kapalı olarak yapageldikleri diğer benzerleri gibi, bu toplantının da ilk bakışta sıradan görüntüsüne rağmen, birtakım sıcak gelişmelerin Türkiye’yi sınır ötesi operasyona mecbur bırakması durumunda neler olabileceğinin konuşulduğunu basından hep birlikte takip etmiştik...<br /><br />Mâlum senaryoda, 18 Haziran 2007'de Beyoğlu'nda patlayan canlı bomba, turistlerin de arasında bulunduğu 50 kişinin ölümüne, 200 kişinin yaralanmasına neden oluyor. Eylemi PKK'nın yaptığı dedikoduları yayılıyor. Tahkikat sonucunda, saldırganın Kuzey Irak'ta eğitim gördüğü açıklanıyor. Bu olayı takiben 24 Haziran 2007’de ise Anayasa Mahkemesi Başkanı öldürülüyor, mitingler düzenleniyor ve ordumuz Irak'a giriyor.<br /><br />Bu toplantıda, katılımcıların cevaplamaları için aşağıdaki sorular hazırlanmıştı:<br /><ul><li>Sınır ötesi harekâta Irak'ın komşuları, İsrail, Arap Ligi ne der? </li><li>AB üyelik görüşmeleri sona erer mi? </li><li>Türkiye'nin bölgede başarılı bir harekât yapması ne kadar mümkün? </li><li>Taraflar ne kadar kayıp verir? </li><li>ABD Kongresi, Türkiye'ye yaptırımlar uygulanması önerisinde bulunur mu? </li></ul>Bush yönetimi yanlısı olduğu bilinen Hudson Enstitüsü, basına kapalı olarak gerçekleşen ve “Turkey Workshop (Türkiye Semineri)” adını verdiği bu beyin fırtınasında nihayet elindeki kartları açıyor ve senaryoya farklı boyutlar getiriyor:<br /><ul><li>Saldırıyı gerçekleştiren teröristin Suriye'deki Hizbullah kampında eğitildiği ortaya çıkarsa?</li><li>Peki ya sorumlu PKK değil de El Kaide örgütü ise?</li><li>Türk ordusu, İsrail ajanlarının PKK'lılarla çekilmiş videolarını ve MOSSAD eğitim kılavuzlarını bulursa? </li><li>Türk askerinin öldürdüğü peşmergeler arasından onlara eğitim veren bir ABD'li subay çıkarsa? </li></ul><p>Bilim kurgu filmlerini izleye izleye bugün cep telefonu ile konuşur hale geldiğimize bakılırsa, ya bizim Uzay Yolu’nu izlediğimiz çocukluk yıllarımızda aslında cep telefonunun icad edildiğini, ama ortaya çıkarılmadığını, ya da bu kurguların kısmen de olsa uzak ihtimaller olmadığını söylememiz mümkündür. Diğer bir ifade ile yumurta mı tavuktan çıkar, tavuk mu yumurtadan? Enteresan olan şu ki, söz konusu toplantıdaki kurguda aynen şu olaylar yer almaktaydı: </p><ol><li>23 Haziran'da İran, Suriye'ye malzeme taşıyan kamyonlarına ulusal sınırları içinde PKK tarafından saldırı düzenlendiğini açıklıyor. PKK'nın bu eylemi ABD talimatıyla gerçekleştirdiğini iddia ediyor. Tahran yönetimi kızgınlık içinde, Türkiye'ye, PKK'ya karşı bir harekâtta destek öneriyor. </li><li>24 Haziran'da Anayasa Mahkemesi Başkanı Tülay Tuğcu'ya intihar saldırısı düzenleniyor. Tuğcu, ağır yaralı olarak hastaneye kaldırılıyor ve bir gün sonra vefat ediyor. Bombanın Beyoğlu'nda patlayanla aynı olduğu tespit ediliyor.</li><li>Genelkurmay Başkanlığı ve Türk İçişleri Bakanlığı olayın sorumlusunun PKK olduğundan eminler; Kuzey Irak’a harekât kararı veriliyor; Amerikan yönetimi operasyona soğuk... ABD Dışişleri, Türkiye’yi soğukkanlı olmaya davet ediyor...</li><li>Genelkurmay Başkanlığı, Kuzey Irak'taki belirli bölgelere saldırı kararı alıyor...</li><li>Bağdat büyük tepki gösteriyor. Amerikan Dışişleri Bakanlığı bu harekâtın Türkiye'nin güvenliğini azaltacağını belirtiyor. Beyaz Saray, Türkiye'nin kendini savunma hakkı olduğunu kaydediyor.</li></ol><p>Katılımcılara sorulan sorular arasında benim özellikle ilginç bulduğum, İran’ın PKK ile mücadeleye vereceği destek ve İran’la ilişkiler üzerine olan soru... Hudson Enstitüsü’nün Bush yönetimine yakınlığı ve desteği bilindiğine göre, bu senaryoların bir beyin fırtınasının da ötesinde bazı anlamları olması gerekmiyor mu? Bu senaryoyu bugün değerlendirdiğimizde şöyle bir durup da düşünmüyorsak, burada ciddi bir problem var demektir, zira sözde senaryo incelendiğinde, bütün bunların önceden bilinen olaylar olduğu yolunda bağlantılar dikkat çekmektedir. Buradan hareketle, AKP’nin Türkiye’de iktidara nasıl geldiği, laik cumhuriyetin tüm kurumlarıyla nasıl kavgalı hale geldiği ve Türk Silahlı Kuvvetleri ile ilişkilerinin gözden geçirilmesinde, resmi görebilmek adına büyük fayda bulunmaktadır. </p><p>Her şey bir tarafa, iyi ama bu tür toplantılar basına kapalı olduğu halde, nasıl oldu da içeride konuşulanlar basına sızdı? Bu konuda Milli Savunma Bakanı <strong>Vecdi Gönül</strong>, AKP'nin medya kuruluşlarına yaptığı ve hâlen de yapmakta olduğu <strong>baskı ve sansüre </strong>rağmen, <strong><em>"Medya bizden çok daha hür. Bizler hukuki kısıtlamalarla ve resmi bilgilerle hareket ediyoruz. Medya görevini en iyi şekilde yapıyor. Onların bu serbestiyetinin bizde olması beklenemez"</em> </strong>karşılığını vermişti. Daha sonra, her ulusal davaya karşı duyarlılığıyla tanınan (!) AKP hükümeti bu konuda da tepki göstermekte gecikmemiş; AKP’nin önde gelenleri, Türkiye’den de bu toplantıya katılan askeri yetkililer olduğunu, ancak bu katılımcıların söz konusu toplantıda konuşulanlara tepki göstermediklerini ve toplantıyı terk etmediklerini söyleyerek Genelkurmay’ı bu konuda bir açıklama yapmaya davet etmişlerdi... Yorum sizlerin!</p><p>Genelkurmay Başkanlığı'nın internet sitesinde 20 Haziran 2007 tarihinde yapılan BA- 16 / 07 no’lu açıklamada “söz konusu toplantıda TSK personelinin de bulunmuş olması öne çıkarılarak, senaryonun TSK ile ilişkilendirilmeye çalışıldığı ibretle ve üzüntüyle izlenmektedir” denilmektedir. İşte Genelkurmay Başkanlığı’nın açıklaması:</p><ol><li><em>04 Haziran 2001 tarihinde kurulmuş olan Genelkurmay Stratejik Araştırmalar ve Etüd Merkezi (SAREM) Başkanı, diğer ülkelerdeki benzerlerinin yaptığı gibi bazı düşünce kuruluşlarının yapısı ve çalışma yöntemleriyle ilgili bilgi alışverişinde bulunmak amaçlı olarak, çok daha önceden planlı bir ziyaret çerçevesinde 11-16 Haziran 2007 tarihleri arasında ABD'de bulunmuştur. Bu ülkedeki beş ayrı düşünce kuruluşunu ziyaret kapsamında, anılan düşünce kuruluşu da ziyaret edilmiştir. Ancak bu ziyaret kesinlikle yapılan toplantı ile ilgili değildir. Önemli bir gazetenin ABD muhabirliğini yapan ve bu konuda yeterli tecrübesi olması gereken bir muhabirin bu olayı saptırır tarzda haberler yapması, TV kanallarında yanlış yorumlarda bulunması maksatlı bir girişim olarak görülmüştür. ABD'yi ziyaret eden SAREM Heyeti, diğer düşünce kuruluşlarına yaptığı planlı ziyaretler nedeniyle, anılan kuruluşa öğle yemeğine yakın bir zamanda gidebilmişler ve söz konusu toplantının yemekten önceki son kısmına çok kısa süreli olarak ve izlemek amacıyla katılabilmişlerdir. Bu süre içinde, habere konu olan senaryo ile ilgili hiçbir konuşma olmamış ve ziyaretçi durumunda olan SAREM üyeleri hiçbir yorumda bulunmamışlardır. Daha sonra yemeğe geçilmiş, yemek ve sonrasında iki düşünce kuruluşunun çalışma şekilleri üzerinde bilgi alışverişinde bulunulmuştur.<br />SAREM Heyetinin ABD'ye yapacağı ziyaret kapsamında diğer düşünce kuruluşlarıyla olduğu gibi bu kuruluşla da temas kurularak genel anlamda ziyaret programı üzerinde mutabakat sağlanmış, ancak hiçbir şekilde söz konusu toplantı için, senaryoyu da içeren bir davet alınmamıştır. Ayrıca anılan toplantıda bir Kürt grubun liderinin oğlunun da bulunması tamamen bir tesadüf olup, SAREM Heyetinin bu kişiyle hiçbir şekilde teması olmamıştır. </em></li><li><em>Washington Silahlı Kuvvetler Ataşesi, yapılan toplantıya şifahi bir şekilde davet edilmiştir. Ataşeliğe toplantı öncesi senaryo ile hiçbir bilgi ve belge verilmemiştir. Ataşe bu toplantıya Genelkurmay Başkanlığının izni ile katılmıştır. Bu katılım, ataşelerin doğal görevlerinden biridir ve toplantı sonuçları Genelkurmay Başkanlığına raporla bildirilmiştir. </em></li><li><em>Toplantının asıl tartışılacak kısmı olan; "Irak'a Yapılacak Müdahaleye Muhtemel Tepkiler" konulu çalışma iki saat süre ile devam etmiş, bu süre boyunca askeri ataşemiz, Türkiye'nin Irak'a yönelik bilinen görüşleri dışında hiçbir ifade kullanmamıştır. Toplantıyı gündeme taşıyan basın mensubu tarafından iddia edilen: "Türkiye'ye teslim edilmesi düşünülen teröristlerle ilgili haber" tamamen hayal ürünü olup, yalanı yalanla örtme ve hedef saptırarak kurumları karalama amacını taşımaktadır. O nedenle bu konu, söz konusu gazetecinin açıklık getirmesi gereken bir husus olarak görülmektedir. </em></li><li><em>Yukarıda özetlenen gelişmeler, Hudson Düşünce Kuruluşu yetkilileri tarafından yapılan müteaddit açıklamalarla da doğrulanmıştır. Ancak, toplantıda ele alınan asıl konunun değil de söz konusu hayali senaryonun geniş şekilde tartışılması, bu olayın bazı odaklar tarafından bilinçli olarak tırmandırıldığı izlenimini vermektedir. Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından da kabul edilmesi mümkün olmayacak böyle bir senaryodan yola çıkılarak yapılan açıklama ve yorumların hangi amaca hizmet ettiği, üzerinde düşünülmesi gereken bir husus olarak değerlendirilmektedir. </em></li></ol><p><em>Kamuoyuna saygı ile duyurulur.</em></p><p>AKP iktidarının, kendi sorumluluğundaki olayları aslında TSK’nın üzerine yıkıp ordumuzu ve askerimizi yıpratma konusunda ne kadar üstün bir manevra kabiliyetine sahip olduğunu, daha önceki sınır ötesi operasyon tartışmalarından da hatırlamak mümkün. Önce “makam” lafını bile kullanmadan “TSK bana bağlıdır” şeklinde caka satacaksın, sonra da çıkıp “TSK isterse yetki veririz” beyanında bulunacak, siyasi iradeni ortaya koymaksızın sorumluluktan kaçacaksın ve topu Türk Silahlı Kuvvetleri’ne atacaksın... </p><p>Eğri oturup doğru konuşalım... Türk Silahlı Kuvvetleri, kendi görev sorumluluğunun haricinde bugün bir de Türkiye’deki iktidar boşluğundan doğan açığı kapatmada önemli roller üstlenen, Laik Cumhuriyet’in elde avuçta kalan tek saygın kurumudur. TSK, bugün Dışişleri'nin açığını da önemli oranda kapatmaktadır. </p><p>Tarihimizde ordumuzun ve askerimizin yıpratılmak istenmesinin örneklerinin birden fazla olduğunu biliyoruz. Soğuk savaş taktikleri ile ne yazık ki geçmişte de siyasi iktidarlar ve gazeteler bu yolda çalışmışlar; ordumuzu, askerimizi yıpratmak için gayret sarfeden emperyalist güçlerle işbirliği yapmışlardır. Bunun yakın tarihimizdeki son örneği Damat Ferit Hükümeti ve Ali Kemal Basını’dır. Mevcut durumun, geçmişte yaşananlardan ne farkı var? </p><p>TSK’nın yıpratılmak istenmesinin altında yatan temel neden, ordumuzun tarihin bütün dönemlerinde ülkemizin koruyucusu, bağımsızlığımızın garantisi olmasıdır. Emperyalizme hizmet eden, dış güçlerden medet uman içimizdeki oligarşi, iktidarıyla, medyasıyla TSK’yı tamamen saf dışı bırakmayı hedeflemektedir. Emperyalist devletler, kendi hedeflerine ulaşabilmelerinin ancak Türk Silahlı Kuvvetleri’nin yıpratılarak zayıf düşürülmesine bağlı olduğunu bilmektedirler. Bu oyunun son sahnesinde, AKP Hükümeti, Türk Silahlı Kuvvetleri mensuplarıyla emekli subaylarımıza konuşma yasağı getirmek istemektedir. Türk Silahlı Kuvvetleri mensup ve emekli subaylarımızın Türkiye Cumhuriyeti’nin birer vatandaşı olarak politik görüşlerini demokratik platformlarda beyan etmeye en az herkes kadar hakları bulunmaktadır. </p><p>Hudson Enstitüsü’ndeki kuramsal yaklaşımlardan yükselen kokular, bu işin içinde de bir işbirliği olduğunu duyumsatmaktadır. İşbirliğinden kasdedileni o kadar ırakta (!) aramaya da gerek yok, burnumuzun dibinde işte: Bir yandan eski Meclis Başkanı Arınç, diğer yandan eski Dışişleri Bakanı şimdiki “onbirinci” Gül, başka bir taraftan Başbakan Erdoğan... Hepsi birden ağız birliği etmişçesine TSK’nın üzerine yükleniyorlar. Türkiye Cumhuriyeti’nin Başbakanı olarak Recep Tayyip Erdoğan çıkıyor, sayısını kendisinin de bilmediği “içerideki 500 teröristi hallettin mi ki, dışarıdaki 5000’iyle uğraşacaksın?” gibi bir ifade kullanıyor. “İçerideki 500 terörist” yaklaşımı da son derece ilginç değil mi sizce de? Hudson senaryoları mı yoksa, Recep Tayyip Erdoğan’ın 500 terörist konusunda bir bildiği mi var?<br /><br />Sadun Okyaltırık<br />Cumhuriyet Halk Partisi, Kadıköy İlçe Teşkilatı<br />31 Aralık 2007</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7159974305726596356-7356843053343208381?l=okyaltirik.blogspot.com' alt='' /></div>SADUN OKYALTIRIKhttp://www.blogger.com/profile/16957526803654895086noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159974305726596356.post-35755232782816662192007-12-29T01:18:00.000+02:002007-12-29T02:05:07.965+02:00<span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_SaESQJekNrI/R3WMpFMc-NI/AAAAAAAAAEY/TNGEAtnLFek/s1600-h/atam.jpg"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5149176386364963026" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_SaESQJekNrI/R3WMpFMc-NI/AAAAAAAAAEY/TNGEAtnLFek/s400/atam.jpg" border="0" /></span></a>Bugün Türkiye, ne yazık ki, tarihte emsali görülmemiş bir kuşatma altında. Nice şehitler vererek, nice özverilerle kurulmuş Cumhuriyetimiz, bugün, iç ve dış tehditlerin altında varolma mücadelesi veriyor. En acısı, dış tehditlerin iç unsurlarca destekleniyor olması. Bu iç unsurların hiçbir cezaya çarptırılmaması nedeniyle vatana ihanet hiç bu kadar ucuz olmamıştı. </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">Kimileri tepki gösteriyor bu <em>“vatana ihanet” </em>lafına. <strong><em>“Yükselen ulusalcı akımın da etkisiyle pek de sık telaffuz edilir oldu” </em></strong>diyorlar. Bir tarafta İslamist politikalar, diğer tarafta AB ve ABD destekli PKK terörü, başka bir tarafa bakıyorsunuz; küreselleşmenin gereği olduğu söylenen, ama aslında emperyalizmin ürünü olan ve içeride de oligarşinin desteklediği yabancı sermaye... Hem topraklarımızın fillen satılması suretiyle, hem de bankacılık ve finans sektörümüzün, fabrikalarımızın, iletişim sektörünün, akaryakıt sektörünün yabancılara peşkeş çekilmesiyle hızla kaybettiğimiz milli varlıklarımız... Bunların yok pahasına satışından elde edilen kaynaklarla ülkeye tek bir çivi bile çakılmadı, hiçbir yatırım yapılmadı. Bu yüzden işsizlik aldı yürüdü. AB mallarının ithalatında herhangi bir kısıtlama bulunmazken, bizim TIR’larımıza AB tarafından kota uygulanmaktadır. Türkiye’nin AB’ye ihracatındaki kotalar yetmezmiş gibi, aynı zamanda üçüncü ülkelerle yapılan dış ticarete de kısıtlamalar söz konusudur. AB’ye girebilmek uğruna, bunların her türlü dayatmasına boyun eğeceksiniz... Böyle bir iktidar anlayışı olamaz!</span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">Gazete arşivleri açılıp da Recep Tayyip Erdoğan’ın son 12 yıldır söyledikleri ortaya dökülürse, ülkeyi hangi zihniyetin yönettiği çok net biçimde anlaşılacaktır. İktidara gelmeden hemen öncesine kadar <strong><em>“biz değiştik”</em></strong> diyenler, iktidara geldikten sonra <strong><em>“İslami görüşler değişmez” </em></strong>diyerek <strong>kadrolaşmanın en uç örneklerini temsil etmektedirler. </strong>AKP iktidarının kadrolaşmasının en tehlikeli boyutu Türkiye’deki laik düzeni tehdit etmesidir. Kamu kuruluşlarına 20 binden fazla laiklik ve Atatürkçülük karşıtı insan yerleştirmişlerdir.</span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">Hatırlarsanız; <strong>Abdullah Gül’ün eşi Hayrinüsa Gül, türban nedeniyle Türkiye’yi AİHM’ye şikâyet etmiş </strong>ve Kasım 2002'de AKP iktidara gelip de Abdullah Gül başbakan olunca bu şikâyetini geri almıştı. <strong>Konu ve sebep her ne olursa olsun, kendi ülkesini yabancı bir hukuk merciine şikâyet edebilen zihniyet vatanperverlikle hiçbir şekilde bağdaşamaz. </strong>Bu tavır içine girenlerin de vatanperver duygular içinde olduğundan şüphe edilmelidir. </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Aradan geçen yılları takiben AİHM’nin türban konusunda aldığı bir karara Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, <strong><em>“Sana mı kaldı türban konusunda karar vermek? Bu ulemanın işidir. Ulema ne diyorsa o olur” </em></strong>şeklinde çıkışmıştır. <strong>Laik Türkiye Cumhuriyeti’nde ulema ne diyorsa o olacak, öyle mi?!</strong></span></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">Recep Tayyip Erdoğan, Bülent Arınç, Abdullah Gül ve diğerleri... Bunlar Türkiye’yi temsil eden insanlar... Biri gidiyor Almanya Başbakanı’na <strong><em>“sen ne kadar maaş alıyorsun? Ben aldığım maaşla geçinemiyorum” </em></strong>diyor, <strong>Airbus ihalesinde</strong> açıkça rüşvet olarak otobüs istiyor, ABD gezisinde <strong><em>“ABD’de özgürlük anlayışı var ama benim ülkemde yok” </em></strong>diyerek ülkesini Amerikalılara şikâyet ediyor; diğeri resmi bir ziyaret için bulunduğu Moskova'da Rus yetkililerin yanında Lenin’in müze halindeki mozolesini gezip gezmeyeceğini soranlara <em>"Kendisini ölü görmek çok güzel"</em> yanıtını vererek büyük bir diplomatik gafa imza atıyor. Devlet adamlığı ciddiyet ister istemesine de <strong><em>vermeyince Mâbud, neylesin Dâvud?</em></strong>.. </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">Bülent Arınç’ı da tarih; 23 Nisan resepsiyonu davetiyelerine eşinin adını neden yazdırmadığını soran gazetecilere 14 Nisan 2004’te verdiği cevapla hatırlayacak: <strong><em>“Bunun karşılığı şeyini şey ettiğimin şeyidir. Bunu bana tekrar niye soruyorsunuz?” </em></strong>Aynı Arınç, 16 Nisan 2007’de de yeni seçilecek cumhurbaşkanının <strong>sivil ve dindar olması gerektiğini </strong>söylemişti. Aynı Recep Tayyip Erdoğan’ın tâ 5 Şubat 1996 tarihli Akit Gazetesi’nde yayımlanan <strong><em>“Cumhurbaşkanı’nın imam hatipli olacağı günler yakındır” </em></strong>sözleri gibi... </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"></span><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_SaESQJekNrI/R3WLNlMc-MI/AAAAAAAAAEQ/faG3UyhRxD4/s1600-h/abd_ullah.jpg"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5149174814406932674" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_SaESQJekNrI/R3WLNlMc-MI/AAAAAAAAAEQ/faG3UyhRxD4/s320/abd_ullah.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">Son cumhurbaşkanlığı seçimlerinde, Atatürk’ün makamına oturtmayı düşündükleri isimlerin, yıllardan beri süregelen rüyaları olduğu su götürmez bir gerçektir. </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">Türkiye’de ilk kez bir iktidar partisi, devletin tüm kurumları ile kavgalı olmuş ve sistemin tıkanmasına neden olmuştur. Hukukun üstünlüğünün savunulduğu ülkemizde, “bizim her şeyimiz yasal” diyerek şeriat hukukunu adres göstermişlerdir! Türkiye Cumhuriyeti’nin başbakanı olan Recep Tayyip Erdoğan, Danıştay’ın türban kararı konusunda: <strong><em>“Efendi sen kim oluyorsun, buna mecelle (şeriat hukuku) karar verir”</em></strong> deme cüretini gösterebilmiştir. Hatırlayacak olursanız, bu söyleminden birkaç hafta sonra, işareti alan şeriatçı bir terörist Danıştay’ı basarak türban kararını veren Danıştay üyelerini silahla taramış ve Danıştay üyesi bir hakimi öldürmüştü. Yine Cumhurbaşkanı tarafından onaylanmayan yüzlerce atamanın vekaletlerle yürütülmesi konusunda <em><strong>“Biz hukuka aykırı bir şey yapmıyoruz. Mecelle’de (şeriat hukuku) böyle bir kaide var” </strong></em>şeklinde beyanlarda bulunmuşlardır.</span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">AKP iktidarının yapmaya çalıştıklarının <strong><em>“vatana ihanet”</em></strong> dışında başka bir adı varsa, buyrun siz söyleyin. Bunların yaptıklarının yanında, insan, bu ülkede nice idam cezalarının bir hiç uğruna infaz edildiğini düşünmeden edemiyor... </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"></span><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_SaESQJekNrI/R3WK9FMc-LI/AAAAAAAAAEI/xf_HolQb0Yo/s1600-h/FG.jpg"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5149174530939091122" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 144px; CURSOR: hand; HEIGHT: 97px" height="156" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_SaESQJekNrI/R3WK9FMc-LI/AAAAAAAAAEI/xf_HolQb0Yo/s320/FG.jpg" width="223" border="0" /></span></a><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">Ülkemizdeki dinci akımın en ürkütücü oyunu, maalesef eğitim üzerinden oynanmaktadır. Fethullah Gülen Cemaati, Süleymancılar gibi çeşitli cemaatler, üniversite adayı başarılı gençleri ve üniversite öğrencilerini, bir tür burs vererek elde etmenin yöntemini bulmuşlar. Bunlar, üniversite gençlerinin sadece eğitim giderlerini karşılamakla kalmıyor, aynı zamanda kalacak yerlerini de ücretsiz ya da çok düşük bir ücret karşılığında temin ediyorlar. Bu amaca özel olarak evler hazırlıyorlar ve okullara kayıt yaptıran gençleri bu yolla cemaatlerine çekiyorlar. Bundan sonrası da zaten malum. Çok az istisna dışında öğrenci yurtları da aynı amaca hizmet edecek şekilde örgütlenmiş durumda. </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">Ülkemizin geleceği olan gençler göz göre göre yitiriliyor. Atatürk ilkelerine ve laik cumhuriyete bağlı, aydın, ilerici gençlik bu yöntemlerle yok edilerek ülkemiz karanlığa doğru sürüklenmek isteniyor. </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">Bir ülkeyi yok etmenin yolu artık <strong>parasal ve stratejik güçten</strong> geçmektedir. Eskisi gibi topla, tüfekle, o da olmadı süngüyle, kılıçla yiğitlik olmuyor artık. Ekonomik açıdan güçlü ülkeler, hem parasal imkânlarıyla, hem de, bizim gibi ülkelerin en temel değerleri üzerinde oynadıkları oyunlarla, halkların ulvî duygularını (din sömürüsü) istismar etmekle politik zaferlere imza atma yarışı içindeler. </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">Emperyalizme ve içerideki destekçilerine karşı koymak, sadece ve sadece milli değerlerimize sahip çıkmakla mümkündür. Laikliğe ve Atatürkçülüğe bağlı kalmak, tüm siyasi uygulamalarda Atatürk ilkeleriyle (Cumhuriyetçilik, Milliyetçilik, Halkçılık, Devletçilik, Laiklik, Devrimcilik) aynı yönde hareket etmek, şu anda ülkemizin içinde bulunduğu işgal ortamının ortadan kaldırılmasını ve her konuda tam bağımsızlık sağlayacak tek yoldur. </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">Sadun Okyaltırık </span><br /><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><em>CHP Kadıköy İlçe Teşkilatı Üyesi</em> </span></span><br /><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">30 Haziran 2007 </span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7159974305726596356-3575523278281666219?l=okyaltirik.blogspot.com' alt='' /></div>SADUN OKYALTIRIKhttp://www.blogger.com/profile/16957526803654895086noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159974305726596356.post-10924460513140351662007-12-29T01:14:00.000+02:002009-12-02T17:29:12.729+02:00<span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">Ülkemizde milletvekili, yani Türk Halkı’nı TBMM’de temsil edecek vekillerin seçiminin, siyasi partiler üzerinden yapılmakta olması temsili demokrasi açısından bir zaafiyeti de beraberinde getirmektedir. Bu nedenle milletvekillerinin doğrudan doğruya halkın oylarıyla seçilmesi gerekmektedir.<br /><br />Türkiyemiz’deki mevcut seçim düzenlemeleri içerisinde, milletvekili aday adayları, parti genel meclisleri tarafından öncelikle aday olarak belirlenmekte ve parti meclisleri tarafından belirlenen adaylar da listelerde sıralamaya tabi tutulmaktadır. Aday adaylığından başlayan sistemin doğruluğunun ve tutarlılığının kendi içinde tartışılması gereği bir tarafa, listelerdeki sıralamanın hangi mantığa göre yapıldığı, bu sıralamanın belli kural ve kriterleri olup olmadığı da ayrı bir soru işaretidir. Aday listeleri, çoğunlukla parti genel başkanlarının uhtesinde, ne kadar özen gösterilirse gösterilsin, anti-demokratik bir biçimde oluşturulmaktadır. Mevcut sistem dahilinde, bir milletvekili adayı olarak listeye girmek de seçilebilmek için yeterli olmamakta, listenin başındaki adayların seçilmesi kaçınılmaz olmaktadır.<br /><br />Bir sistem düşünün ki, belli bir siyasi partiye seçmen olarak oy veriyorsunuz, ancak oy verdiğiniz partinin milletvekili adaylarını ya tanımıyorsunuz, ya da size yakın gelen adayın ismi listenin en sonunda ve seçilme şansı hiç yok! Böyle bir uygulama içinde sizin “halk” olarak temsil edildiğiniz söylenebilir mi? Sosyal hukuk devleti ve temsili demokrasiye inanan kişilerin, Türkiye’deki seçim sistemini yeniden gözden geçirmeleri, değişiklik için çalışmaları ve yasamanın gücünü de bu yönde kullanmaları hem akli hem de vicdani bir gerekliliktir.<br /><br />Bu konuda halkın bilinçlendirilmesi büyük önem taşımaktadır, zira halkın gücü yine kendi iradesini temsil eder. Madem ki demokratik Türkiye’de halkın, kendisini yönetecek vekillerini yine kendisinin tayin ettiği söylenmektedir, o halde milletvekili seçimlerinde bir düzenlemeye gidilmesi demokrasi adına kaçınılmaz bir zorunluluktur. Bu yeni düzenlemenin başarıya ulaşmasında Türk aydınlarının, ulusalcı medyanın ve en önemlisi sivil toplum kuruluşlarının desteğinin alınması öncelikli şarttır. Türk medyasında, sayıları her ne kadar az olsa da, bu değişikliği savunan yazarlarımız da yok değildir elbette. Ancak halkın sesinin daha gür çıkmasını ve duyulmasını sağlayacak, Cumhuriyet mitingleri gibi büyük organize bir harekete ihtiyaç vardır. Bunu da sağlayacak olan müessese, büyük oranda sivil toplum örgütleridir.<br /><br />Demokrasimizin ve ülke yönetiminin kalitesinin yükselmesi, milletvekili olabilme kriterlerinin gözden geçirilerek yenilenmesine ve bu yeni kriterlerin yasalaştırılmasına bağlıdır. Örneğin bir milletvekili adayının (1) eğitim durumunun, (2) yabancı dil bilgisinin, (3) sözlü ve yazılı Türkçe bilgisinin, (4) hitap yeteneğinin, (5) eğer bir siyasi partiden adaysa o parti içindeki çalışmalarının başarısının ölçülüp değerlendirilebileceği bir notlandırma sisteminin, (6) televizyon programlarında halk önünde mülakatlar vermelerinin, bahsi geçen ulusal kalitemizin yükselmesinde etkili bir yöntem olacağı kanısındayım. Bu kriterlerin ve daha fazlasının, bir altyapı çerçevesinde hayata geçirilmesi; maddi imkanları fazla olanların milletvekili seçilmesinin ya da belli bir zümreden alacağı oyların toplamıyla körü körüne Meclis’e girebilmenin önünü kesecektir. En basiti, işe girmek üzere bir şirkete başvuran adaydan bile savcılıktan temiz kâğıdı istenmektedir. Aynı şekilde milletvekili adaylarının da özgeçmişlerinde temiz bir sicil ve daha önce işledikleri herhangi bir suçtan dolayı hüküm giymemiş olmaları şartı aranmalıdır. Böylece TBMM’de bir “temiz siyasetçi” dönemi başlatılabilir.<br /><br />Belki bu yeni sistem, kafalarda, bölücü amaçlar taşıyan kişilerin belirli seçim bölgelerinden Meclis’e girmelerinin yolunu açacak olması kuşkusunu yaratabilir. Bu noktada da iş, ülkenin yargı kurumlarına ve YSK’ya düşmektedir. Bölücü ve ayrılıkçı kişilerin yargı tarafından zamanında cezalandırılmaları ve YSK nezdinde zamanında teşhis edilmesi, bu tür insanların milletvekili olmasını engelleyecektir. Vak’a bunlar seçilmiş olsalar dahi, açılacak davalarla milletvekillikleri düşürülecektir. Tabii bu anlamda dokunulmazlıkların da revize edilmesi şart...<br />Milletvekili seçilmekle de iş bitmiyor... Vekillerin, mazbatalarını aldıktan sonra, partiler arası geçişlerin mümkünse olmamasını sağlayacak belli kurallar konulmalıdır. Seçimler bittikten ve TBMM’de sandalye sayıları belli olduktan sonra bile milletvekillerinin en az %10’u başka partilere geçerek yer değiştirebiliyorlar ve TBMM’deki dengelerle oynayabiliyorlar. Halkın A Partisine verdiği oyla seçilen bir vekil; bir zaman sonra B Partisi’ne geçerek bu oylara ihanet etmiş olmuyor mu? Yabancı ülkelerde bu tür geçişlerin örneklerine hemen hemen hiç rastlanmamaktadır.<br /><br />Bu seçim dönemine yetişmese bile, bir sonraki seçimlerde daha aklı başında bir seçim uygulaması diliyorum.<br /><br />Saygılarımla,<br /><br />Sadun Okyaltırık<br /></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><em>CHP Kadıköy İlçe Teşkilatı Üyesi<br /></em><strong>Istanbul – 7 Haziran 2007, Perşembe</strong></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7159974305726596356-1092446051314035166?l=okyaltirik.blogspot.com' alt='' /></div>SADUN OKYALTIRIKhttp://www.blogger.com/profile/16957526803654895086noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159974305726596356.post-56845570515628182192007-12-24T00:13:00.000+02:002007-12-24T00:23:18.818+02:00Ülke gündeminin en önemli konusunu yeni anayasa çalışmaları oluşturuyor. İktidardaki siyasi partinin, son seçimlerden önce teşkil ettiği bir kurula, yeni bir anayasa hazırlanması için sipariş verdiğini öğreniyoruz. Bu kurul da, siyasi partinin siparişi verirken sıraladığı isteklerini kapsayacak şekilde bir anayasa taslağı hazırlamış. Önce anayasa parça parça kamuoyuna sızdırılarak tepkiler ölçüldü. Mevcut anayasa kötülenerek toplum yeni anayasaya alıştırılmaya çalışıldı. Bu taslak, siyasi partinin yetkili organları içinde görüşüldükten sonra da nihai kararını vermek üzere siparişi veren siyasi parti liderinin görüş ve onayına sunuldu. Şimdi bu taslak çeşitli kurumların ve meclisteki diğer partilerin görüşüne sunuluyor. Daha sonra taslağa son şekli verilecek ve TBMM’nin ilgili bölümlerinde görüşüldükten sonra, diğer partilerden destek gelmese dahi siparişi veren partinin oyları ile kabul edilecek. Daha sonra da hak oyuna sunulacak, bilinen yöntemler uygulanarak görsel ve yazılı basın yolu ile halkın beyni yıkanacak, buradan da kabul oyu alınacak ve bu anayasa Türkiye Cumhuriyeti’nin anayasası olacak.<br /><br />Yeni bir anayasaya ihtiyaç var mıydı? Bu düşünce neden ülkenin gündemine çok acil bir durummuş gibi getirildi? Mevcut anayasadan kimin şikâyeti vardı? Bunu isteyenler ve destekleyenler ne yapmak istiyor? Önce bu soruların cevaplarını aramaya çalışalım.<br /><br />Bu düşünce sokaktaki sade vatandaşın değildir. Onun anayasadan bir şikâyeti olduğunu kimse söyleyemez. Bu düşünce, iktidardaki konumunu daha da güçlü hale getirerek, demokrasiyi bir araç olarak kullanıp, benimsediği İslami yaşam tarzını ülkenin yaşam tarzı haline getirmek isteyenler tarafından gündeme getirilmiştir. Dini duyguları istismar ederek aldığı oyların sahiplerinden belirli bir kısmını ve aynı zamanda kendilerini tatmin etmek maksadıyla laik sistemin kendi anlayışlarına uygun, özünden uzak hale getirilmesi isteyenler tarafından gündeme getirilmiştir. İktidarını uluslararası güvence altına almak maksadıyla, özellikle AB’nin istekleri doğrultusunda hareket etmek arzusunda olanlar tarafından gündeme getirilmiştir.<br /><br />AB, küreselleşmenin sloganları olan demokrasi, insan hakları ve hürriyetlerin, hiçbir sınırlamaya tabi olmadan uygulanmasını istediğinden, anayasamızda bu yönde değişiklikler yapılmasını talep etmiştir. Çünkü AB, güçlü, ulus devlet yapısını muhafaza eden bir Türkiye arzu etmemektedir. Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğü AB’nin istediği bir şey değildir. Ülkenin bölünmesinin önünü açarak parçalara ayrılması, federatif bir yapı içinde bulunması istenmektedir. Laikliğin sulandırılması da, ılımlı İslam anlayışı çerçevesinde zararsız İslam olarak görülmesi ve diğer Müslüman ülkelere de örnek olabilir düşüncesi ile arzu edilmektedir. Bu anayasa değişikliklerinin, hatta değişiklikten de öte yeni bir anayasa isteğinin, bir noktada AB’ye yaranmak için ve ondan aferin almak için yapıldığını söylemek mümkündür. Bunu, hazırlanan taslağın, yani Türkiye Cumhuriyeti yeni Anayasası’nın daha kendi insanımıza ve kurumlarımıza açıklanmadan önce Türkiye’ye gelen AB heyetine ve daha sonra da yerinde AB yetkililerine sunulmasından anlıyoruz.<br /><br />ABD açısından da durumun pek farklı olduğu söylenemez. Onun için önemli olan laiklik, bütünlük ve ulus-devlet gibi değerler değil, kendisine itaat edecek yönetimler ile çalışmaktır. Ilımlı İslam onun da tercihidir. Bu nedenle AB ile birlikte Türkiye’deki mevcut yönetimi desteklemektedir. Anayasa değişikliğini ABD de arzu etmektedir.<br /><br />Bu anayasa ile Türkiye Cumhuriyeti’nin dönüşümünün önünün açılacağı hesaplanmakta, AB ve ABD başta olmak üzere dış güçlerin yanında buna destek olan dış basın tarafından da sürekli gündemde tutulmaktadır. Bu değişim ve dönüşümü gerçekleştirme çabasında olan Türkiye’deki mevcut iktidar, yüzde doksanı kontrolünde olan Türk medyası tarafından desteklenmekte ve hatta medya, bu sürecin psikolojik propaganda aracı olarak kullanılmaktadır.<br /><br />Ayrıca, Atatürk ilkeleri ile bağdaşmayan küreselci, aşırı liberal, aşırı sol, ikinci cumhuriyetçi, bölücü, mevcut rejimle ve sistemle barışık olmayan, çeşitli nedenlerle geçmişte kendi aleyhlerinde oluşmuş hadiselerden dolayı mevcut rejimden ve düzenden intikam alma hırsında olanlar da bu anayasanın değişmesini arzu etmektedir.<br /><br />Anayasanın ideolojisi olmaz, anayasa yansız olmalı diyenler, Kemalizm’in, yani Atatürkçü düşünce sisteminin yok edilmesini arzu etmekte, Atatürk’ün resimlerinin dahi resmi kuruluşlardan kaldırılmasını isteyenler ile aynı düşünceyi taşımaktadır. Dinciliğin yanında bölücülüğün önünü açmak isteyenler de Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni, anayasada yapacakları değişikliklerle bütünlüğü, milli birliği ve güvenliği sağlayan silahlarından arındırarak savunmasız bırakmak istemektedir. Bu düşüncede olanlar, mevcut anayasada nerede Atatürk Milliyetçiliği, Atatürk ilke ve inkılâpları, laiklik anlayışı, devletin ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğü ve bunları destekleyen konu varsa çıkarıp, yerine ya bir şey koymamakta ya da bunların aleyhine olan hususları yerleştirmektedir. Din bezirgânlığı yapanlarla, menfaat karşılığı saf değiştiren eski Marksistler, sistemin ve rejimin değiştirilmesi, Atatürk Milliyetçiliği’nin yok edilmesi hedefinde birleşmektedirler. Yapılan anayasa, Türkiye Cumhuriyeti’nin değil de hiçbir tehdide maruz kalmayan, Avrupa’nın ortasında veya aydaki bir ülkenin anayasası gibi değerlendirilmektedir. Türk halkı yanıltılmaktadır. Hazırlanan bu taslak, yansız, tarafsız değil, aksine dincilerden ve bölücülerden yanadır. Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin hangi güçlükleri aşarak ve nasıl kurulduğunu dikkate almayan, ülkede gerçekleştirilen Atatürk Devrimlerini görmemezlikten gelen, cumhuriyetin kazanımlarını yok eden, bugüne kadar karşılaşılan ve gelecekte karşılaşabilecek olan sorunlara çare olamayan bir anayasa Türkiye Cumhuriyeti Anayasası olamaz. Bu nedenle Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın ideolojisi olur.<br /><br />Kendi düşüncelerinin gerçekleşmesinin önünde Türk Silahlı Kuvvetlerini (TSK) engel olarak gören ve bu nedenle askerin itibarının, halkın ona karşı olan sevgisinin ve etkinliğinin yok edilmesini isteyenler de anayasanın değişmesini istemektedirler. Bu nedenle 12 Eylül müdahalesi aleyhinde yoğun bir propaganda faaliyetine girişerek bu yoldan TSK’nın prestijini sarsmayı hedeflemektedirler. Anayasa’nın değiştirilme gerekçesi esas olarak, mevcut anayasanın bu müdahalenin bir ürünü olduğu, önceki anayasaların da askerler tarafından hazırlandığı, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın artık siviller tarafından hazırlanması zamanının geldiği görüşüne dayandırılmaktadır. Hazırladıkları anayasanın asker karşıtı olarak sivil olduğunu söylemektedirler.<br /><br />Sivil toplum, sivil toplum örgütleri, sivil anayasa gibi tabirlere baktığımızda bunların İngilizce kelime olan “civil” ve Türkçe sözlük anlamı “uygar, medeni, çağdaş” olarak karşılığını bulan kelimeden geldiğini görmekteyiz. Yoksa sivil kelimesi, bazı kesimlerin anlamak, anlatmak ve göstermek istediği gibi asker karşıtlığı değildir. Bu anayasa askerler tarafından değil, 1980 askeri müdahalesinden sonra oluşturulan Danışma Meclisi tarafından hazırlanmıştır. Anayasa’nın hazırlanmasında başta bu konuda tecrübeli ve söz sahibi anayasa profesörleri olmak üzere diğer bilim adamları görev almıştır. Diğer taraftan bu grup, çalışmalarını son derece ayrıntılı, bilimsel ve ülke ihtiyaçlarına cevap verecek şekilde yapmıştır. Ülkenin bulunduğu jeopolitik konum ve karşı karşıya kaldığı tehlikeler göz önünde tutularak, bir daha 1980 öncesi kaos ortamına sürüklenilmemesi konusunda hassas davranılmıştır. Ülkenin varlığı, bütünlüğü ve güvenliği için gerekli tedbirleri içeren ve aynı zamanda ülkenin refahı ve vatandaşın saadetini gözeten bir anlayış içinde olunmuştur. Atatürk Milliyetçiliği, ilke ve inkılâpları rehber olarak alınmıştır. Demokratik, laik ve sosyal hukuk devleti anlayışı anayasanın bütününde gözetilmiştir. Mevcut anayasa, yeni anayasanın hazırlanmasından çok daha demokratik bir süreç geçirmiştir.<br /><br />Yeni anayasayı hazırlayan heyet başkanının “Türk Anayasa Hukuku” isimli kitabında Atatürk ilke ve inkılâpları ve laiklik konusundaki açıklamalarının ülke gerçekleri ile son derece uyum içinde ve müspet düşünce ürünü olduğunu görmekteyiz. Ancak yeni taslağın bu düşünceyi yansıtmamasının, aksine bu düşünceleri yok etmeyi hedeflemesinin, yeni anayasanın ülke gerçeklerini gözeten, bilimsel bir çalışma olmadığını ve tamamen sipariş üzerine hazırlandığını, müşterinin isteklerine cevap veren “müşteri odaklı” bir çalışma olduğunu göstermektedir.<br /><br />Anayasada yapılmak istenen değişikliklerden birkaç önemli konuya baktığımızda bunlardan birinin Cumhurbaşkanı’nın yetkilerinin kısıtlanması olduğunu görmekteyiz. Anayasamıza göre Cumhurbaşkanı, birleştiren, bütünleştiren, iç siyasetin dışında ve demokratik parlamenter sistemin ve rejimin sigortası konumundadır. Bu görevini özellikle usulü çerçevesinde, kanunları anayasaya uygunluğunu denetleme, tetkik ederek onaylama veya iade etme, referanduma sunma, anayasa mahkemesi üyelerini seçme, ayrıca üst yargı organlarını atama, rektör atama gibi önemli icraatlarla yerine getirmektedir. Bu nedenle siyaset dışından gelmesi veya siyasetten arınarak tarafsız bir tutumda olma yeteneğine sahip olması, Atatürk Milliyetçiliğini, ilke ve inkılâplarını özde benimsemiş, Türkiye Cumhuriyetini içeride ve dışarıda çağdaş bir anlayışla, çevresindekilerle birlikte temsil yeteneğinde ve görünümde olması önem arz etmektedir. Yetkilerinin kısıtlanması, bu düşünceleri benimsemeyen çevreler tarafından arzu edilmekte, böylece kendi diledikleri şekilde atamalar yapma, arzu ettikleri yaşam tarzı ve sistemin önünü açmak istemektedirler. Ancak anayasal anlayışa özde sahip olmayan ve yukarıdaki nitelikleri taşımayan bir cumhurbaşkanının siyaset yolu ile bu makama gelmesi ve geldiği kesimin görüşüne göre hareket etmesi de rejim açısından tehlike göstereceğinden, yetki konusunun bu açıdan da değerlendirilmesinde fayda görülmektedir. Ayrıca cumhurbaşkanının meclis yerine halk tarafından seçilmesi de cumhurbaşkanının konumunu siyasileştirecektir. Bu durum da parlamenter demokratik sistemle bağdaşmamaktadır. Bu yöntemin ancak başkanlık veya yarı başkanlık sistemlerine uygun olduğu değerlendirilmektedir.<br /><br />Bir diğer konu, Yüksek Askeri Şura’nın (YAŞ) ihraç ile ilgili kararlarının yargı denetimine açılmasıdır. İrtica, ülkemizin karşı karşıya bulunduğu ve Milli Güvenlik Siyaset Belgesi’nde de yer alan bir tehdittir. Bu tehdide karşı son derece hassas olan Türk Silahlı Kuvvetleri’nin içinde de bu konuda faaliyet gösteren personele rastlamak mümkündür. Bu düşüncedeki personelin ihracı yönündeki kararlar konusunda yargı yolunun açılması istenmektedir. Böyle bir yaklaşımın; icrayı geciktirebileceği, ülke menfaati gereği gizli tutulması gereken bazı konuların açığa çıkmasına sebep olacağı ve disiplini bozacağı düşüncesi ile uygun olmadığı değerlendirilmektedir. Ayrıca bu kararın doğrudan YAŞ’da oluşturulmadığı, kararın en ast komutanlıktan itibaren belgelerle ve kanaatlerle oluşturularak, üste doğru her kademedeki komutanlıkça incelenerek ve kıymetlendirilerek YAŞ’ın takdirine sunulduğu gerçeği de göz önünde tutulmalıdır. Bu konuda yargı yolunun açılması isteyenlerin, laiklik ilkesi ile sıkıntıları olacağı gibi, TSK’nın disiplinli yapısını bozarak kendi düşüncelerinin önünü açmak niyetinde olabilecekleri de dikkate alınmalıdır.<br /><br />Önemli konulardan biri de, YÖK’ün kaldırılması veya etkisizleştirilmesidir. Üniversite ve diğer yüksek öğrenim kurumlarının, laiklikten uzaklaşması ve bazı çevrelerin görüşlerine uygun hale getirilmesi maksadıyla böyle bir uygulamaya gidilmek istendiği değerlendirilmektedir. Ancak bu konu, samimi bazı ihtiyaçlar için YÖK kanununda değişiklik yapılamayacağı anlamını taşımamalıdır.<br /><br />Üzerinde şüpheler yaratan bir konu da, genel olarak düşünce, ifade, din ve inanç özgürlüğü alanının genişletilmesi, tarikatlara, cemaatlere ve bunun gibi oluşumlara imkân yaratılmasıdır. Mevcut anayasa, devrim kanunlarını, laikliği ve ülke menfaatlerini korumak maksadıyla bazı düzenlemeler yapmış ve bu husus, kanunlarla da açıklığa kavuşturulmuştur. Yapılması istenen değişiklikler ülkenin varlığı, bütünlüğü, güvenliği, laik ve demokratik yapısı ve Atatürk devrimleri ile çatışmamalıdır. 301. maddenin kaldırılmasına olanak sağlamamalıdır. Ayrıca temel hak ve hürriyetlerden eğitim ve öğrenim hakkında da üniversitelerde türbanın serbest bırakılmasına ilişkin düzenlemelerin yapıldığı da görülmektedir. Bunun da ne kadar maksatlı olduğu aşikârdır.<br /><br />Bir diğer önemli konu da, anayasa mahkemesinin yapısının değiştirilmesidir. Mevcudunun arttırılması, bir kısım üyelerinin meclis tarafından seçilmesi, cumhurbaşkanının üye atama yetkisinin kaldırılması gibi değişiklikler istenmektedir. Ancak cumhurbaşkanının, yukarıda cumhurbaşkanlığı konusunda zikredilen özellikleri taşıması da önemlidir. Anayasa mahkemesi yasaların ve icraatın uygunluğunu denetleyen en üst yargı organıdır. Üyesini yasama seçerse bu organ siyasileşir, denetleme özelliğini kaybeder. Parti diktatoryasını önleme, rejimi muhafaza özelliği zayıflar. Mevcut statükosunun devam ettirilmesi ülkenin geleceğinin teminatıdır. Ayrıca yapılan taslakta, yargının bağımsızlığı mutlaka korunmalı, siyasileşmesine imkân tanınmamalıdır.<br /><br />Konulardan biri de, Milli Güvenlik Kurulu’nun (MGK) anayasal kurul olmaktan çıkarılıp kanunla düzenlenmesidir. MGK’nın ve özellikle MGK Genel Sekreterliği’nin yapısı ve işleyişi zaten bozulmuş, yeri doldurulamayacak bir konuma getirilmiştir. MGK, ülkenin güvenliğinde önemli rol oynayan bir kurumdur. Anayasa’dan çıkarılması, güvenliğin bir anayasa konusu olmaktan çıkarılması anlamını taşır. Ayrıca J.Gn.K.nın bu kuruldan çıkarılması ise tamamen maksatlı bir yaklaşım olarak kıymetlendirilmektedir. İç güvenlikte etkin görev alan, kara ve hava kuvvetleri ile adeta iç içe bir düzende güvenlik görevlerini yürüten, seferde de Gnkur. Bşk.lığının emrine girecek olan bir kuvvetin komutanının, kurulda İçişleri Bakanının olması nedeniyle ihtiyaç olmadığını söylemek gerçeklerle bağdaşmamaktadır. O zaman başbakan var diye yardımcılarına da gerek olmadığı sonucu ortaya çıkabilir. Diğer taraftan kurulda Gnkur.Bşk. var diye diğer kuvvet komutanlarına da ihtiyaç yok denebilir. Ancak şimdilik bununla yetinip, ona da sıra geleceği şimdilik ifade dilemediğinden J.Gn.K.nın kuruldan çıkarılması ile yetinildiği anlaşılmaktadır. Böyle bir yaklaşımın, MGK’yı amaçlarının önünde engel olarak görenlerin bir arzusu niteliğinde olduğu değerlendirilmektedir.<br /><br />En önemli konu da, Atatürk İlke ve İnkılâplarının anayasada yer almamasıdır. Anayasanın başlangıç bölümünün anayasa metnine dahil edilmemesidir. Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş felsefesi, ülkemizin bugünkü çağdaşlığa ulaşmasının ve çağdaş olarak yaşama mücadelesini verebilmesinin temeli, rejimin garantisi ve geleceğimizin teminatı olan ilke ve devrimlerden vazgeçmenin, ne anlama geleceğini aklıselim sahibi olan herkes anlar. Bunları sadece siyasi bir partinin simgesi, ideolojisi ve politikası olarak görmek, konuyu sadece saptırmak isteyenlerin görüşüdür. Atatürk Milliyetçiliği ve onunla özdeşleşmiş olan ilkelerin geçerliliği, önemini her zamankinden çok daha fazla korumaktadır. Bu ilkelerden devrimcilik, daima yenilenmeyi ve çağdaşlaşmayı hedeflemektedir. Bu çağdaşlaşmanın, ilkeleri anayasadan çıkartmak gibi bir düşünce olarak gösterilmeye çalışılması, samimi olmayıp, art niyetli bir yaklaşım olarak değerlendirilmektedir. Bu devirde devletçilik mi kaldı? Ekonomi bir siyasi yaklaşımdır, anayasada yer alamaz, modası geçmiş bir ilkedir diyenler, devletçilik anlayışının bir amaç değil bir araç olduğunu, özel teşebbüsün yapmadığı veya yapamadığı, ayrıca kamu hizmeti açısından sosyal bir yaklaşımla devlet tarafından yapılması zaruri girişimleri kapsadığını kavrayamamış olanlardır. Bu ilke ne geçmişte, ne de şimdi özel teşebbüse karşı anlamda olmamıştır ve gelecekte de olmayacaktır.<br /><br />Yukarıda verilen örnekler genel anlamdadır. Taslak, iktidardaki partinin lideri tarafından son şekli verilerek kamuoyunun, sivil toplum örgütlerinin ve siyasi partilerin görüşüne sunulacak ve yapılacak değerlendirmelerden sonra son şekli verilerek meclise sevk edilecektir. Halen yapılacak değişiklikler ile ilgili toplumun ve hassas kurumların tepkileri sınanmaktadır. Gelişmelere göre pozisyon alınacaktır. Ancak meclise sevk edildikten sonra halk oylaması dahil, bir daha geri gelmesi, başlangıçta da belirttiğim üzere oldukça zordur. Bu nedenle bu anayasa, türban konusunu çözmek, laikliğin içinin boşaltılmasına imkân sağlamak, dil birliğini bozmak, yargıyı siyasileştirmek, milletin birliğini, bütünlüğünü, üniter yapısını bozmak, Atatürk ilke ve inkılâplarını ortadan kaldırmak amacını taşımamalıdır.<br /><br />Türkiye Cumhuriyeti Anayasasında da uzun yıllar içinde, değişen dünya ve ülke koşullarına göre bir takım değişiklik ve uyum ihtiyaçları ortaya çıkabilir. Yapılan değişikliklerin uyumunu sağlamak için bir redaksiyon çalışması yapılabilir. Nitekim 1982 anayasasının 83 yerinde değişiklik olmuştur. Ancak yapılacak yeni düzenlemeler hiçbir zaman Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin kuruluş felsefesine, varlığına, bütünlüğüne, güvenlik içinde olmasına, Atatürk Milliyetçiliği anlayışına, Atatürk İlke ve İnkılâplarına, demokratik, laik ve sosyal hukuk devleti anlayışına aykırı olamaz ve anayasanın değiştirilmesi teklif edilemeyecek maddeleri ile tezat teşkil edemez. Bunun dışında ihtiyaç olduğu ileri sürülerek yapılması teklif edilecek ve bu maksatla tartışmaya açılacak hususların; samimiyetten uzak, ülke menfaatleri ile bağdaşmayan, rejimden ve sistemden çeşitli düşüncelerle intikam almak, rövanş almak veya bunları bozarak başka amaçlara hizmet etmekten başka bir maksadının olamayacağının bilinmesinde yarar görülmektedir. Yapılmasına ihtiyaç duyulacak değişikliklerin taslak olarak, meclis içinden dengeli olarak seçilecek veya dışarıdan oluşturulacak, bilim adamları ile takviyeli, “kurucu meclis” veya “danışma meclisi” gibi çalışacak bir heyet tarafından hazırlanmasının daha uygun olacağı düşünülmektedir. Anayasa değişiklik süreci bu yöntemle devam ettiği taktirde yeni anayasa siyasi bir partinin anayasası olmaktan öteye gidemeyecek, sürekli rahatsızlık kaynağı olacak ve ülkeyi bunalımlara, dolayısı ile de yeni arayışlara doğru sürükleyebilecektir. Anayasaların sık sık değiştirilmesi de ülkelerin ciddiyeti ile bağdaşmamaktadır.<br /><br />Özellikle son zamanlarda sol görüşlü olmasına rağmen, arzularına kendi kulvarlarında ulaşamayacağını anlayanlar, saf değiştirerek iktidar olacakların yanında yer alıp, arzularını bu yolla gerçekleştirmeyi hedeflemişlerdir. Üstelik aydın olarak nitelendirilen, içlerinde basın mensupları ve siyasetçilerin de bulunduğu bu kesim, sisteme, rejime, Atatürk ilkeleri ile bütünleşmiş Türkiye Cumhuriyeti Devletine ve milletine zarar vermeye devam etmektedir. Devleti ve milleti ayakta tutan değerleri, “ezber bozmak” sloganları ile tahrip etmeye çalışmaktadırlar. Anayasa’nın değişmesi teklif edilemeyecek maddelerini dahi sorgulayabilmektedirler. Başta anayasa olmak üzere devrim yasaları çiğnenmektedir. Hiçbir rejim, kendisini ortadan kaldırmaya yönelik girişimlere izin veremez. Laik cumhuriyete, ulus devlete, ulusun bütünlüğüne kasteden girişimler, özgürlük adına yaşama geçirilemez. Atatürk devrimleri, onun özünden ve ilkelerinden ödün vererek yaşatılamaz.<br /><br />Devletin varlığına, rejimin yozlaştırılmasına, çağdaş ve laik sosyal hukuk devletinin yok edilmesine, Atatürk ilke ve devrimlerine yönelik fiili davranış ve eylemlere karşı çıkmak, devletin kuruluş ve yaşam felsefesini savunmak, siyaset yapmak değildir. Türk Devleti’nin varlığını sürdürmesi, devletin ülkesi ve ulusu ile bölünmez bütünlüğünün sağlanması ve her türlü saldırıya karşı korunması, ulusu oluşturan her bir ferdin olduğu kadar, anayasal bütün kurum ve kuruluşların görevidir. Bundan kaçınılması sorumluluk getirir. Bu gerçeğin demokrasi adına saptırılmaya çalışılması kabul edilemez. Demokrasinin bu kesim tarafından kendi yıkıcı, tahrip edici ve bölücü amaçları için bir vasıta olarak kullanmasına müsaade edilemez.<br /><br />Bu düşünceye paralel olarak Türk Silahlı Kuvvetleri’nin de kendisine yasalarla verilmiş “Türk yurdunu ve Anayasa ile tayin edilmiş olan Türkiye Cumhuriyetini kollamak ve korumak” vazifesi bulunmaktadır. Yapılan ve yapılması arzu edilen diğer değişikliklerle belgeler üzerinden alınmaya çalışılan bu vazifenin, düşünce ve anlayış olarak ortadan kaldırılamayacağını değerlendirmekteyim. Diğer taraftan, TSK’nın anayasamızın özünü savunmak maksadıyla yaptığı sözlü, yazılı ve tavırlarla ortaya koyduğu davranışların da siyaset olarak nitelendirilmemesi gerektiğini düşünmekteyim. Demokrasinin karşısında TSK’yı bir korku unsuru olarak göstermenin de, yanlış bir yaklaşım olduğunu kıymetlendirmekteyim. Bugüne kadar olan askeri müdahaleleri de kendi şartları içinde mütalaa etmek, onları yanlış algılayıp, rejim ve sistem değişikliğine kadar yol açacak bir anayasa değişikliğinin gerekçesi olarak göstermemek gerekir. TSK demokratik düzenin devam etmesini arzu eden, demokrasiyi koruyan bir müessese olduğunu her zaman göstermiştir. Ancak TSK’nın, ülkemizde demokrasinin korunması ve devam etmesi için laiklik ilkesinin mutlak olarak uygulanması gerektiğini, cumhuriyetin temel ilkelerinden vazgeçilmeyeceğini ve ülke güvenliğinden taviz verilemeyeceğini benimseyen ve bunu gerektiğinde ifade eden bir yapıya ve düşünceye sahip olduğu da görülmektedir. Bu nedenle hem dış güçlerin, dış basının, hem de içeride kendi emellerinin önünde engel olarak görenlerin ve bunlarla işbirliği içinde olan yerli basının hedefi durumundadır.<br /><br />Aynı şekilde yargının ve üniversitelerin bu yöndeki davranışları da siyaset yapma kapsamında görülmemelidir. Anayasa’yı ve cumhuriyetin ilkelerini savunmak siyaset yapmak değildir. Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde bulunan milletvekillerinin de, ülkenin varlığına, bütünlüğüne, demokratik, laik, sosyal hukuk devleti anlayışına, Atatürk ilke ve inkılâplarına ve anayasaya sadakatleri konusunda Yüce Türk Milleti önünde namusları üzerine ant içtiklerini hiçbir zaman unutmamaları gerekir.<br /><br /><strong>E.Tümgeneral Armağan KULOĞLU</strong><br /><strong>[ 19 Eylül 2007 ]</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7159974305726596356-5684557051562818219?l=okyaltirik.blogspot.com' alt='' /></div>SADUN OKYALTIRIKhttp://www.blogger.com/profile/16957526803654895086noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159974305726596356.post-85072059147014366732007-12-16T01:22:00.000+02:002007-12-19T13:24:20.177+02:00Türkiye’de gündem çok hızlı gelişiyor. Genel seçimler, anayasa değişikliği, referandum, 1915 olaylarının birçok yabancı ülke parlamentosunda Ermeniler lehine yasalaşmasına yönelik adımlar, Güney Kıbrıs Rumları’nın silahlanması... Bütün bunlar bir tarafa, PKK terörüne yıllardan beridir kurban edegeldiğimiz, acıları yüreğimizi dağlayan şehitlerimiz...<br /><br />Dün yine 12 vatan evladının kara haberiyle sarsıldık, yıkıldık. Arap emperyalizmi ile Batı emperyalizmi arasında sıkışıp kalmış olan iktidar, bugün ne yazık ki tüm dünyada emsali görülmemiş iç ve dış politika fiyaskosunu temsil etmektedir. Bu durum, AKP’nin tecrübesizliğinden mi kaynaklanmaktadır, gafletinden ya da delaletinden mi, yoksa söylemeye dilimin varmadığı başka nedenlerden mi? Bu sorulara cevap bulmak için basit bir muhakeme yeterlidir.<br /><br />Suriye devlet başkanı Beşar Esad, 15 Ekim 2007 haftası Türkiye’yi ziyaret ediyor. Ziyareti boyunca PKK terörüne karşı Türkiye ile birlik ve beraberlik mesajları veriyor. Deyim yerinde ise, karakolda doğru söyleyip mahkemede şaşıyor, zira ülkesine döndükten sonra ağız değiştirerek kendi ülkesinin basınına, Türkiye ziyareti esnasında, PKK terörü ve Suriye’nin PKK terörüne karşı Türkiye’ye vereceği destekle ilgili herhangi bir şey görüşülmediğini beyan ediyor. Bu beyanın altında ise başını İran’ın çektiği Arap ülkeleri hükümetlerinin, Esad’ın davranışının klasik Arap dayanışmasına aykırı olduğu yolunda bizim haber bültenlerine konu olan açıklamaları yatıyor. Nitekim İran Cumhurbaşkanı Ahmedinejad da çıkıyor ve diyor ki, “Kuzey Irak’tan kaynaklanan olayların önüne ancak sağduyu ve karşılıklı işbirliği ile geçilebilir”. Her nedense Molla Efendi, bu olayları terör olayları olarak nitelendirmekten kaçınıyor ve Türkiye’nin 1946 yılında Irak’la imzaladığı sınır güvenliği ve işbirliğini kapsayan Ankara Anlaşması’nı göz ardı ediyor. Bu açıklamayı yapan mollaların aklına yine her nedense PKK terör örgütünün yıllardan beri onbinlerce masum insanımızın kanını akıttığı gelmiyor! Dahası kendi ülkelerinin de aynı terörün etkisi altında kaldığını ve ilerleyen yıllarda tehdidin kendileri için daha da büyüyeceğini göremiyorlar. Şu sıralar PKK’nın bir başka kolu da (PEJAK) İran sınırları içinde aktif durumdadır.<br /><br />Irak parlamentosu da aynı anlaşılmaz tutarlılık içinde Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin aldığı Kuzey Irak tezkeresini eleştiriyor ve hatta Irak parlamentosu, Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde onaylanan tezkereyi resmen kınıyor. İşi, Mesut Barzani ve Celal Talabani’nin ağzından daha da ileri götürüp “Türkiye Kuzey Irak’a girerse karşılık veririz” diyecek kadar; Türk yetkililerin terör örgütünün elebaşlarının Türkiye’ye teslim edilmesi talebine “Türklere kedi bile teslim etmeyiz” diyecek kadar küstahlaşarak Türk Ulusu’nun onurunu ayaklar altına almaya kalkışabiliyorlar.<br /><br />İşin en vahim boyutu ise, tüm bu küstahlıklara karşı Ankara’nın bir cevap veremeyişi, sesini yükseltemeyişidir. Dahası, Türk Ulusu’nun hükümete verdiği tezkereye rağmen, hükümet sözcüsü Cemil Çiçek’in bunu kullanmak zorunda kalmamayı dilediklerini ifade etmesi, Recep Tayyip Erdoğan’ın icazet almak üzere Amerika’da Başkan Bush’la görüşmeleri, İngiltere’deki temasları, bu hükümetin ulusal onurumuzun ayaklar atına alınmasına nasıl da vasıta olduğunun en açık, en somut göstergesidir. Bu nasıl bir çifte standarttır ki, ABD’nin terörü bahane ederek Irak’ı işgal etmesine hiçbir dünya devleti engel olmamıştır. Güya terörün kökünü kazıma bahanesiyle Irak’a giren ABD, ne işgal sırasında Irak’ta bir direnişle karşılaştı, ne de dünya devletleri ABD’ye engel oldu. Fakat PKK terörünün müzmin mağduru Türkiye’nin uluslararası hukuktan doğan meşru müdafaa hakkını kullanarak yapacağı sınır ötesi operasyona, hem Irak’ın içinden hem de dışından herkes tepki gösteriyor! Burada Türkiye’nin neredeyse 25 senedir süregelen mağduriyetini kimse görmüyor, ya da görmek istemiyor. Bugün Kuzey Irak’taki Bölgesel Kürt Yönetimi, Türkiye’nin sınır ötesi operasyonuna gösterdiği tepkinin binde birini ABD’nin Irak’ı işgaline karşı göstermemiştir. Kendi vatanını satan kansızlar, Türkiye’nin sınır ötesi operasyonu söz konusu olunca birdenbire en büyük vatansever oluveriyorlar. ABD’nin Irak’ı işgalinden sonra PKK’nın daha da güçlenmesi, teröristlerin ellerinde Amerikan yapımı M-16’ların, tankların, helikopterlerin olması, Kuzey Irak Kürtleri’nin, bir Kürt Devleti’nin kurulması için ABD’yi ellerindeki en büyük silah olarak tuttuklarının; ve aynı zamanda ABD’nin de Türkiye’yi bir müttefiki olarak değil de can düşmanı olarak gördüğünün en bariz kanıtıdır. Daha açık bir ifadeyle, ABD Büyük Ortadoğu Projesi’ni hayata geçirmek için Kürtlere yardımcı oluyor, bölgede kurmayı planladığı Kürt Devleti ile ikinci bir İsrail yaratmayı amaçlıyor, Kürtler de bu işten kârlı çıkacaklarının hesabıyla ABD ile kirli bir ittifak içinde hareket ediyorlar. Hizbullah'ın bir tek askerini kaçırdığı İsrail, Lübnan’da taş taş üstünde bırakmazken, Türkiye, sınır ötesi operasyon için başta ABD olmak üzere uluslararası kamuoyundan destek yerine köstek görmektedir. Aslında Türkiye’nin yoluna taş koyan, emperyalizmin ve oligarşinin ta kendisidir.<br /><br />Şehitlerimizin kanının yerde kalmaması, sadece “kana kan - intikam” duygularıyla hareketten geçmemektedir. İntikam söz konusu ise bu biraz da Türkiye Cumhuriyeti’ne küstahça meydan okuyanlara karşı dik durmak, omurgalı olmak, bunlara şamar gibi cevaplarla haddini bildirmek demek değil midir? Ama hükümetin bu derece sessiz, isteksiz ve pısırık kalması sonucunda olan yine şehitlerimize ve şehit ailelerine oluyor, evlatlarımızın kanı maalesef yerde kalıyor!<br /><br />Bu arada, 22 Temmuz 2007 seçimlerinden sonra Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde grup kurmayı başaran Demokratik Toplum Partisi’nin (DTP), “PKK’yı terör örgütü olarak ilan edemeyiz; insan kardeşine, kendi kanından olanlara terörist diyebilir mi?” şeklindeki yaklaşımı da oldukça dikkat çekici ve bir o kadar da düşündürücüdür. DTP, parti olarak seçimlere girmiş bile olsaydı yüzde on barajının altında kalacak ve Meclis’te yer alamayacaktı. Şu anda Meclis’te bulunan DTP milletvekilleri de bağımsız milletvekili adaylarına uygulanmayan baraj engelini by-pass ederek bağımsız aday olarak seçimlere girdiler, kazandılar ve seçildikten sonra da Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde DTP grubunu kurdular. PKK’nın Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde resmen temsil edilmesi bu kadar ucuz mu olmalıydı? İktidar partisi seçimlerden çıkar çıkmaz anayasadan Kemalizmi ve laikliği tasfiye etmeye kolları sıvayacağına, neden DTP’nin Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde grup kurmasına engel olacak yasal düzenlemeleri yapmadı? PKK’ya yardım ve yataklıktan hapiste bulunan Sabahat Tuncel’in mahkumiyetinin kaldırılarak milletvekili dokunulmazlığı zırhıyla Meclis’e girmesine neden engel olmadı? Bu hükümet, tâ 2002 seçimlerinden önce milletvekili dokunulmazlıklarını kaldırmaya söz verdiği halde dokunulmazlıkları da kaldırmadı üstelik... DTP’nin PKK’yı terör örgütü olarak görmemesi ve bunu açıkça ilan etmemesine karşın, AKP hükümetinin noteri görevine getirilen Gül’ü burnunda cumhurbaşkanı, 22 Ekim 2007 Pazartesi sabahı DTP’lileri Çankaya Köşkü’nde görüşmeye kabul edebilecek kadar liberal olabiliyor! Kanlı terör örgütü ile aynı kefede durduğu herkesçe malum olan DTP, Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne girip grup kurduğu yetmiyormuş gibi, şimdi bir de kan kokusuyla devletin en üst makamına, Çankaya Köşkü’ne çıkabiliyor! Çankaya Köşkü’ne bir imam-hatiplinin çıkmasına yıllar boyunca ahdetmiş olan milli görüşçüler ve onlar tarafından yetiştirilen Abdullah Gül, Recep Tayyip Erdoğan ve AKP’li diğer yandaşları ise hallerinden memnun... Nasıl olsa böylesi önemli (!) bir referandumla aynı günde verdiğimiz şehitler elbet unutulur, ya da en kötüsü unutturulur. Asıl önemli olan referandumda istedikleri sonucu %69’la almış olmaları değil mi? Tabii canım... Şimdi ABD’de başkanları ile yapacakları görüşmede diyecekler ki, “bakın biz %47 ile iktidara geldik, şimdi de referandumda %69 gibi bir orana ulaştık. Popüleritemiz nasıl da yükseliyor!”<br /><br />Siz iktidar partisi olarak ulusal onurumuzu korumak yerine, Büyük Ortadoğu Projesi’ne eşbaşkan olmakla gurur duyarsanız, size öyle bir şamar vururlar ki anlamazsınız bile. O şamar bizim yüzümüzde çoktan patladı ama bu iktidar için farketmiyor nasıl olsa. AKP için önemli olan verdikleri tavizler karşılığında aldıkları aferinler değil mi? Dönemin ABD Savunma Bakanı olan Colin Powell ile yaptıkları anlaşmaya göre, hangi şart altında olursa olsun Türk Silahlı Kuvvetleri Kuzey Irak’a operasyon yapamayacak! Hatta hatta ABD’den alınan 8.5 milyon dolarlık kredi karşılığında AKP hükümetinin taahhüdünü yerine getireceğine dair Cumhuriyet Halk Partisi milletvekili Sayın Onur Öymen’in iddiaları bulunuyor. Bu iddialar AKP yönetimi tarafından da dolaylı olarak doğrulanan iddialardır. <strong>Sınır güvenliğini parayla satan bir iktidar vatanın namusuna nasıl sahip çıkacak?</strong> Tezkere çıkıyor ama hükümet sınır ötesi operasyon için bin dereden su getiriyor, başbakan yapacağı ABD ziyaretinden sonra çıkacak kararı işaret ederek beklenmesi gerektiğini açıkça dile getiriyor. Bu nasıl politikadır? Utanç duyuyorum... Umarım Başbakan daha önce gazeteci Bekir Coşkun’a hitaben söylediği gibi bana da “beğenmiyorsan başka ülkeye çeker gidersin” demez!<br /><br />The Economist’te geçenlerde yer alan bir haberde, Türkiye’nin boşu boşuna gürültü yaptığı, Kuzey Irak’a sınır ötesi operasyon yapmasının mümkün olmadığı yazıldı. Dış dünyanın Türkiye’ye bakış açısına dikkatlerinizi çekerim. Bizi ne derece ciddiye aldıkları ortada. Son derece aşağılayıcı bir durum ne yazık ki ve bunun da şu an için tek sorumlusu AKP’dir.<br /><br />Hizbullah’ın sadece bir tek İsrail askerini kaçırması üzerine, Lübnan’da taş taş üstünde bırakmayan İsrail’e karşı kimsenin çıtı bile çıkmadı. Türkiye’nin 1980’lerden bu yana kayıpları göz önüne alındığında bu çifte standardı anlayabilmek mümkün değil. ABD, İsrail’e tanıdığı imkânların ve gösterdiği hoşgörünün binde birini bile Türkiye’ye göstermedi. Sonra da “NATO’da en önemli müttefikimiz Türkiye” diyerek ağzımıza bir parmak bal çalıyor! Nasıl olmasın ki, Amerika her türlü illegal operasyonlarında Türkiye’yi kullanıyor. Türk Silahlı Kuvvetleri’nin Kore’de ne işi olduğunu bugün hâlâ açıklayabilene ben şahsen rastlayamadım. Türkiye; Kore’ye, Afganistan’a, Bosna’ya, Somali’ye, Lübnan’a asker gönderdi. Neden ve ne uğruna? Çünkü ABD bizim NATO’daki sözüm ona en güvenilir müttefikimiz... Hep ABD’nin kirli işleriydi bunlar. Sovyetler Birliği dağıldı, komünizm tükendi, Varşova Paktı bitti ama Varşova Paktı’na karşı kurulmuş olan Kuzey Atlantik Savunma Paktı (NATO) daha devam ediyor... ABD'nin sorunu bizim de sorunumuz, çünkü biz iyi müttefikleriz. Ancak bizim bir problemimiz olunca ABD sırtını dönecek!<br /><br />Dönelim tekrar asıl konumuza... Orası öyle bir yer ki giden gelmiyor maalesef ve ateş düştüğü yeri yakıyor. Buna karşın, şehitlere “kelle” diyen, Öcalan’a “Sayın” diyen, “askerlik yan gelip yatma yeri değildir” diyen, “ben ne diyeceğim o kadına yahu?” diyerek şehit anasına bir tesellide bulunmayan, başsağlığı dilemeyen bir başbakanımız var... Aynı başbakan, Türkiye Büyük Millet Meclisi’nden tezkere istedi, Türk Halkı da bu tezkereyi kendisine verdi. Ama yine bu başbakan elindeki tezkereyi kullanmak için bile ABD’den icazet almaya gidiyor... Pes doğrusu!<br /><br />Siyasi başarılarının ölçütünü, kapris ve inat uğruna yaptıkları gayri hukuki, gayri ahlâki ve gayri kanuni referandumlardan istedikleri sonucu çıkarmaya endeksleyen bir iktidar partisinden ulusal onur adına, milli menfaatler adına bir şeyler beklemek abesle iştigalden öteye giden bir şey değildir.<br /><br />Saygılarımla<br />Ömer Sadun OKYALTIRIK<br />Cumhuriyet Halk Partisi Kadıköy İlçe Teşkilatı Üyesi<br /><strong>21 Ekim 2007 Pazar</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7159974305726596356-8507205914701436673?l=okyaltirik.blogspot.com' alt='' /></div>SADUN OKYALTIRIKhttp://www.blogger.com/profile/16957526803654895086noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159974305726596356.post-72230555409397408532007-12-16T01:15:00.001+02:002009-12-02T17:27:11.065+02:00Sayın Ertuğrul Özkök<br /><br />Size daha önce de çeşitli vesilelerle yönelttiğim eleştiri maillerim nedeniyle beni artık tanıyorsunuzdur. Bu yüzden aşağıda yazdıklarımı okumadan da silebilirsiniz, ama ben yine de yazacağım.<br /><br />Sayın Çölaşan, Türk basınında kalan son birkaç iyi adamdan bir tanesi, sıkı gazeteci... Atatürkçülükte deyim yerindeyse “benim” diyeni cebinden çıkartabilecek, yiğit, tam bir vatanperver Türk evladı...<br /><br />10-15 sene öncesine kadar, son derece ilkeli davranan Hürriyet Gazetesi ise, holdingleşme süreci içinde kendisine farklı bir yer edinmiş, iktidara gelen partilerle daima iyi ilişkiler içinde bulunmayı ilke edinmiş, Türk Basını’nın büyüklerinden, belki de en büyüğü!<br /><br />Yönetiminden kaynaklanan birtakım hastalıklı fikirlerin esiri olduğunu üzüntüyle görerek okumayı bıraktığım, çocukluğumdan gelen alışkanlığım olan Hürriyet Gazetesi’nin yönetim kademesinde, bugünlerde Atatürkçülük karşıtı, laik demokrasi karşıtı düşüncelere yer veriliyor; ülkemizin temel değerlerini koruyan ve gözeten yazarlar işlerinden kovuluyor! Bu arada Doğan Grubu'ndaki Gözcü'nün kapatılması, gerekçe olarak ileri sürülen yalanlar da cabası tabii. Siz, gazetenin genel yayın yönetmeni sıfatınızla, genel seçimlerden hemen önce açıkça AKP’ye oy verilmesini uygun gördüğünü yazabiliyor, Atatürk ve laik rejim karşıtlarının devleti her kademesiyle ele geçirmesinin, yani daha açık bir ifade ile Abdullah Gül’ün Cumhurbaşkanı olmasının, demokrasinin bir gereği olduğunu söyleyebiliyorsunuz! Dahası, birtakım liberal geçinen -sözüm ona- yazarlara, gerek Hürriyet Gazetesi’nde gerekse aynı gruptaki farklı gazetelerde köşe tahsis edilebiliyor. “Türkiye Türklerindir” sloganı eşliğinde Türk Bayrağı ve Atatürk’ten oluşan logosuyla yıllardır yayımlanan Hürriyet Gazetesi, artık bazı neoliberallerin laik Atatürk cumhuriyetine açıkça meydan okuduğu, alt kimlik – üst kimlik tartışmalarının yürütüldüğü, TSK'nın yıpratıldığı, iktidarın yayın organı haline getirilmiştir.<br /><br />Siz de takdir edersiniz ki, gazeteciliğin ve gazetecinin bilinen görev sorumlulukları dışında, geri plandaki olmazsa olmazları vardır. Gazetecinin her vatandaş gibi geçimini sağlamanın da ötesinde çok daha derin, çok daha ulvi sorumlulukları, idealleri olmalıdır. Gazeteci, öncelikle ülkesini ve milletini sevecek ve kollayacak, milli çıkarları her türlü kişisel çıkarların üzerinde tutacak, ülke çıkarlarına hizmet eden stratejik yaklaşımları doğru tespit ederek özümseyecek, hatalı stratejilerin üzerine giderek yanlışların zamanında bertaraf edilmesini sağlayacak, siyasi uygulamaların tarafsız çözümlemelerle halk tarafından doğru anlaşılmasını sağlayacak kadar öncü birey sorumluluğuyla hareket etme dirayetini gösterebilmelidir. İşte Emin Çölaşan böyle bir anlayıştan gelen onurlu bir Türk gazetecisidir! Hürriyet’in bugün değişen misyonu Çölaşan’ı dışlamış olsa bile, o kendi fikirlerini okuyucularıyla yıllardır en iyi şekilde paylaşmış ve kitlelerin hislerine tercüman olarak okuyucularının büyük desteğini almıştır. Benim gibi Hürriyet Gazetesi’ni okuma alışkanlığını değiştirerek ulusal çizgideki yayın organlarına yönelen okuyucu kitlesine rağmen, Emin Çölaşan yine de internet kanalıyla yazılarını okutabilme başarısını göstermiştir. O, Türkiye’de en fazla okunan köşe yazarı ünvanına sahip, ülkemizin yetiştirdiği değerli ve birkaç gerçek gazetecilerden biridir...<br /><br />Ulusal değerlerimizi birer birer "ellere" verdiğimiz bugünlerde, hiç olmazsa insan kaynağımıza değer verebilmeyi bilmeliydi Hürriyet Gazetesi...<br /><br />Yaklaşımlarınızı ve uygulamalarınızı şiddetle kınıyorum. Hürriyet Gazetesi'nde dönen oyunların toplum içinde daha iyi anlaşılabilmesi için tanıdık tanımadık herkesle konuşacağım. Siz hangi sosyetik kulüpte hangi şarabın içilebileceğini yazmaya devam edin.. Bakarsınız bir gün sizin de bu kadar büyük bir okuyucu kitleniz olur!<br /><br />Size kolay gelsin...<br /><br />Sadun OKYALTIRIK<br />Cumhuriyet Halk Partisi Kadıköy İlçe Teşkilatı Üyesi<br />18 Ağustos 2007 – Istanbul<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7159974305726596356-7223055540939740853?l=okyaltirik.blogspot.com' alt='' /></div>SADUN OKYALTIRIKhttp://www.blogger.com/profile/16957526803654895086noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159974305726596356.post-74761623633700591432007-12-16T01:06:00.001+02:002007-12-19T13:32:25.373+02:00Son seçimleri takiben AKP’nin tek parti olarak iktidara gelmesinden hemen önce Apo denilen hokkabaz yakalanarak Türkiye’ye getirilmiş ve PKK terörü hızını keserek durma noktasına gelmişti.<br /><br />Son dört buçuk yıl içinde, yani AKP’nin iktidarda olduğu dönemde terör olayları ne yazık ki yeniden ayyuka çıkmıştır. Gün geçmiyor, yeni bir ocağa ateş düşüyor ve düştüğü yeri yakıyor. Buna karşın, Türkiye Cumhuriyeti’nin başbakanı olan kişi, şehit ailelerini ziyaret etmeyişinin eleştirilmesi üzerine, şehit annesini kasdederek “ben ne diyeceğim o kadına yahu?” şeklinde bir ifade kullanmıştır.<br /><br />ABD’ye ve batılı güçlere yaranmak için askerimizi Irak’a, Lübnan’a göndermekten çekinmeyen bu zihniyet, kendi Irak sınırının korunması konusunda bile Amerika’dan icazet almaya eğilim gösterebiliyor. Onur Öymen, geçtiğimiz haftalarda Antalya’da bir panelde yaptığı konuşmasında 8,5 milyon dolar <em>(ya da 8,5 milyar, ne farkeder?)</em> Amerikan kredisine karşılık Türkiye’nin Kuzey Irak sınırını korumaktan feragat etmiş olduğunu açıklamıştır! Bu gizli anlaşmaya AKP iktidarı, Devlet Bakanı Ali Babacan kanalıyla imzasını atmıştır.<br /><br />Kuzey Irak sınırımız, sarp dağlardan oluşması ve coğrafi özellikleri nedeniyle Türkiye tarafından değil, sadece Irak tarafından korunabilmektedir. 1926 yılında Irak Devleti’yle yapılan sınır güvenliği anlaşmasına rağmen, bugün işgal altındaki Irak bu fonksiyonunu yerine getirememektedir. Mevcut şartlar altında ya bölgedeki Amerikan güçlerinin ya da sınır ötesinde bir tampon bölge oluşturmak suretiyle Türk Silahlı Kuvvetleri’nin bu görevi bizzat yapması söz konusudur. Bu alternatiflerden ilk ikisi bugüne kadarki deneyimlerimiz doğrultusunda mümkün görünmemektedir, zira Barzani ve Talabani yönetiminin Türkiye’ye karşı şimdiye kadarki tutum ve yaklaşımları, Türkiye’nin kendi sınır güvenliğini bu ellere bırakmayı düşünmesine kesinlikle engeldir. ABD’nin de PKK’yı desteklediği çok açıktır. Bu nedenle Türkiye’nin sınır güvenliğini sağlayabilmesinin tek yolu sınır ötesi operasyondan geçmektedir. Ancak ABD bunu her vesile ile engellemeye çalışmaktadır. AKP iktidarı döneminde, 4 Temmuz 2003’te Türk askerinin başına çuval geçirilmesinin nedeni de budur. Ne yazık ki AKP’nin Dışişleri Bakanlığı, Türk Halkı’nın onuruna karşı girişilen bu alçakça eyleme bile sert bir tepki gösterememiştir... Türkiye’de sınır ötesi operasyon yüksek sesle telaffuz edilmeye ve Irak sınırına yoğun bir şekilde sevkiyat yapılmaya başlandığından beri ABD bu konudaki rahatsızlığını dile getirmiştir. Dahası ABD, 26 Mayıs 2007 tarihinde iki adet F-16’sını Güneydoğu’da Türk hava sahasına 4 dakika süreyle izinsiz sokarak sözüm ona Türkiye’ye göz dağı vermek istemiştir.<br /><br />Başbakan Recep Tayyip Erdoğan birkaç gün önce “TSK bana bağlıdır” açıklamasını yaparak güç ve gövde gösterisi yaparken, birkaç gün sonra da “TSK isterse yetki veririz” söylemiyle sorumluluğu üzerinden atmak istemekte ve takiyyelerine her gün bir yenisini eklemektedir. Amacı, her konuda desteğini aldığı ABD’ye ters düşmemektir. Madem TSK, Başbakan’a bağlıdır, o halde iktidar partisinin duruşunu ve stratejisini belirleyerek TBMM ile ve Genelkurmay Başkanlığı ile paylaşması gerekirdi. Erdoğan’ın yaklaşımı son derece ciddiyetsizdir.<br /><br />“Sen ‘Ne mutlu Türküm diyene’ dersen, birileri de çıkar ‘ne mutlu Kürdüm’ der” diyen, alt kimlik – üst kimlik tartışmaları yaratan, Türklük kavramı yerine “Türkiyelilik” adı altında uydurma bir kavramı ortaya atan kişilerin PKK terörünü çözmesini nasıl bekleyebiliriz? Aynı şekilde Dışişleri Bakanı olan Abdullah Gül de “PKK’ya operasyon yapmazsan mayına basmazsın” gibi bir inci dökmüştür.<br /><br />ABD’nin Büyük Ortadoğu Projesi’nin altında yatan gerçek, bölgede fiilen bir Kürt Devleti’nin kurulmasından ibarettir. Amerikan Silahlı Kuvvetler Dergisi’nde yayınlanan haritada bu net olarak görülmektedir [ <a href="http://www.armedforcesjournal.com/2006/06/1833899">http://www.armedforcesjournal.com/2006/06/1833899</a> ]. Bu haritayla ilgili Amerikan planları, aslında ilk defa Amerikan Silahlı Kuvvetler Dergisi’nde yayınlanan haritayla hayat bulmamıştır. ABD’nin Türkiye üzerinde oynamak istediği oyunun başlangıcı, esasında Birinci Dünya Savaşı yıllarına kadar uzanmaktadır. 1920’de ABD başkanı Wilson, kendi dışişleri bakanlığının Kafkasya bölümüne, Türkiye’yi “Ermenistan, Lazistan, Kürdistan ve diğer etnik gruplar” şeklinde dörde bölen bir harita hazırlatmıştı. (Ref. İşgal ve Direniş, s.26-27 – Hulki Cevizoğlu). Benzer bir harita, şimdi tekrar Büyük Ortadoğu Projesi kapsamında ortaya atılmaktadır. Ne yazıktır ki Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, kendi partisinin iktidarı döneminde, övünerek kendisini Büyük Ortadoğu Projesi’nin eşbaşkanı olarak tanımlamaktadır. Bunun ne anlama geldiğini buyrun sizler takdir edin...<br /><br />Olay sadece PKK terörü ile de sınırlı değildir. Bugün özellikle büyük şehirlerimizde yaşanan suç patlamasına rağmen, güvenlik birimleri elleri kolları bağlı duruma getirilmiştir. Tüm kamu teşkilatlarında olduğu gibi kadrolaşmanın en uç örneklerinden birisi de polis teşkilatımızda yaşanmış, polis teşkilatına dahi imam hatipliler sokulmuş, polisin tüm yetkileri elinden alınmıştır. Haksızlığa, saldırıya, gaspa, darba uğrayanlar, polise gitmek yerine kendi adaletlerini kendileri uygular hale gelmiştir. Polis de artık neredeyse olaylara müdahale etmek istememektedir.<br /><br />İşte böyle bir tablo karşısında son sözü 22 Temmuz’da Türk Halkı söyleyecektir! Lütfen oyunuzu kullanın...<br /><br />Saygılarımla<br />Sadun OKYALTIRIK<br />28 Mayıs 2007, Istanbul<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7159974305726596356-7476162363370059143?l=okyaltirik.blogspot.com' alt='' /></div>SADUN OKYALTIRIKhttp://www.blogger.com/profile/16957526803654895086noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159974305726596356.post-33043575488000426672007-12-16T00:49:00.001+02:002007-12-16T00:49:57.423+02:00Son 4.5 senedir AKP iktidarının ülkemize yaptığı kötülüklerin haddi hesabı yok. Ahlaksızlıkların, hırsızlık ve yolsuzlukların, kural tanımazlıkların en büyüğü bu son iktidar döneminde ortaya çıktı. İlk icraat olarak “milletvekilliği dokunulmazlığını kaldıracağız” diyip de dokunulmazlığının arkasına sığınmaktan, Orman arazilerinde yapılaşmaktan ve buralardan rant sağlayan siyasetçilerden tutun, milli eğitimi bile İslamist politikalara alet etmeye, laik ve üniter yapıya göz göre göre zarar vermeye, Cumhuriyet tarihinde emsali görülmemiş kadrolaşmaya, TSK’yı yıpratmaya çalışmaya, doktorları, mühendisleri, avukatları ve ülkenin daha nice nice yetişmiş beyinlerini hiçe saymaya, vatandaşa karşı “al ananı da git buradan” diyebilecek kadar hakaretlere, ülkenin tüm ekonomik değerlerini yok pahasına yabancılara peşkeş çekmeye kadar her şeyi bu iktidar döneminde belki de ilk defa hayretler içerisinde izledik. Hepsi bu kadar da değil... Devletin tüm kurumlarıyla kavgalı olan bir iktidarı da ilk defa AKP’yle tanımış olduk. Hayatî önemi haiz konularda bile, Kasım 2002 seçimlerinde elde ettikleri TBMM’deki haksız üstünlükleri sayesinde, kaldır elini – indir elini yöntemiyle birçok kararı oldu bittiye getirdiler.<br /><br />Her ne olursa olsun, olup bitene daha fazla seyirci kalmak yerine, artık Türk Halkı’nda milli bir uyanış başladı. Hep birlikte sesimizi yükseltmeye, hep birlikte biraz biraz siyaset yapmaya başladık. Bu gelişmeler içerisinde, Türkiye yeni bir oluşuma doğru hızla ilerliyor. Bu yeni oluşum, siyasi olduğu kadar, aynı zamanda kültürel, ekonomik ve stratejik alanlarda da ilerleyen yıllarda kendini göstermeye adaydır.<br /><br />Söz konusu yenilikler kapsamında öncelikle Türkiye’de seçim sisteminin değişmesi gerekmektedir. İnsanımızın ve aydınlarımızın bu konunun takipçisi olması son derece önemli ve gereklidir. Lidervekilliği yerine gerçek milletvekilliğinin yolunu açacak bir seçim sisteminin uygulamaya geçirilmesi artık kaçınılmaz olmuştur. Bir vatandaş olarak, milletvekili adayını tanımadan, sadece bir siyasi partiye oy vermek suretiyle beni temsil edecek vekilimi seçmem nasıl mükün olabilir? Böyle bir seçim sisteminde, halk, gerçek adaylarını seçme şansına sahip olamayacağı için, temsili demokrasiden de söz etmek çok anlamsızdır. Ne yazık ki bu seçimlerden sonra da TBMM’de milletvekili yerine lidervekilleri görev yapmaya devam edeceklerdir. Umarım 22 Temmuz 2007’den sonraki seçimlerde Türkiye’de siyaset daha istikrarlı, mantıklı ve sağduyulu kuralları olan ve temsili demokrasi adına daha fazla anlam ifade eder hale gelir.<br /><br />Gündemdeki sıcak konulardan belki de en önemlisi, son olarak Oyakbank’ın Hollandalılara satışıyla ilgili... Oyakbank’ın tamamının Hollandalı İNG’ye satılmasıyla Türk bankacılık sektöründe yabancılaşma oranı %40’ların da üzerine çıkmış oluyor. Kanla, irfanla kurulan cumhuriyetimiz ne acıdır ki yabancı sermayenin gücüyle, bankaların yabancılara satılmasıyla, emperyalist güçlerin Türkiye üzerinde oynadıkları finansal oyunlarla ve IMF ile işbirliği ile tehditlere maruz kalmanın da ötesinde açıkça işgal altına girmiştir. Eğer özelleştirme, küreselleşmenin doğal bir sonucu olarak görülüyorsa, neden küreselleşme nalıncı keseri gibi hep tek taraflı düşünülmektedir? Dünyanın hangi ülkesinin telekomunu, bankasını, limanlarını, fabrikalarını ya da bunların belli bir oranını Türkiye yönetmekte ya da işletmektedir? Yunan Halkı kendi ülkesinin herhangi bir bankasının Türk sermayesine geçmesine, bırakın banka satın almayı, Batı Trakya’da Ziraat Bankası’nın bir şubesinin açılmasına bile yıllardır karşı çıkarken, neden benim ülkemin bankası Yunan kilisesinin de ortak olduğu bir bankaya peşkeş çekilmektedir?<br /><br />Türkiye’deki yeniliklerden bahsederken, en önemli gelişmenin Türk Halkı’nda ortaya çıkan başkaldırma duygusu olduğunun altını çizmek gerekir. Bankaların yabancılara satılması gibi, stratejik açıdan son derece sakıncalı bir konuda, Türk insanının tepkisini göstermesi, siyasal iktidar karşında kendi iradesinin ağırlığını koyması gerekir. Halkımıza buradan bir boykot çağrısında bulunuyorum! Yabancı sermaye tarafından devralınan bankalardaki paralarımızı çekelim, bu bankalarla çalışmayalım ve onlara Türkiye’de daha fazla tutunma şansı vermeyelim. Haydi bu toplumsal hareketi ve duyarlılığı hep birlikte başlatalım... Halkımızın bu konudaki tutarlılığı ve kararlılığı, özellikle Türk Bankacılık ve Sigortacılık Sektörü’nü ele geçiren yabancı sermayenin Türkiye’de uzun süre kalmasını engelleyecek ve milli sermayenin bu sektörlerde yeniden doğuşunu sağlayacaktır. Elbette kolay olmayacaktır. Ancak bunun için bir bedel ödenecekse, bu bedel şimdi ödenmelidir. Yarın çok geç olabilir...<br /><br />Diğer taraftan, daha birkaç gün önce, Hudson Enstitüsü’nde üretilen senaryoları ve bunun altında yatan oyunları da hep birlikte ibretle izledik. AKP’nin kurnaz üçlüsü, bu konuda da ağız birliği etmişçesine TSK aleyhine açıklamalarda bulundular, halkı TSK’ya karşı kışkırtmaya çalıştılar. AKP iktidarı Türkiye’de oyun içinde oyun çeviriyor! Bilmeliler ki Türk Halkı’nın zoru oyunu bozar...<br /><br />En acı olan gerçek, hâlâ AKP’nin Türkiye’ye yaptığı kötülüklerin farkında olmayanların sayısının hiç de azımsanamayacak düzeyde olmasıdır. 22 Temmuz seçimlerinde AKP gibi bir siyasi iktidarın bir daha hiç çıkmamacasına sandığa gömülmesi gerekirken, AKP yandaşlarının hâlâ bu kadar çok olması hayret, hatta esef vericidir. Bu seçimlerde dahi oy kullanmamayı düşünenlerin sayısı da en az AKP’ye oy verecekler kadar, belki daha bile fazla. Bu şartlar altında dahi, iş, her zamanki gibi duyarlı Türk insanına düşmektedir.<br /><br />Yine de umudumuzu kaybetmeden sandıklardan çıkacak sonucu beklerken, değiştirebileceklerimizi değiştirme gücümüzün de farkında olmayı diliyor, Türk Halkı’nın sağduyusuna güveniyorum...<br /><br />Saygılarımla<br /><br />Sadun OKYALTIRIK <br />CHP Kadıköy İlçe Teşkilatı Üyesi <br />Istanbul, 23 Haziran 2007<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7159974305726596356-3304357548800042667?l=okyaltirik.blogspot.com' alt='' /></div>SADUN OKYALTIRIKhttp://www.blogger.com/profile/16957526803654895086noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159974305726596356.post-238239549874229682007-12-16T00:36:00.000+02:002007-12-22T20:24:40.523+02:00<div><strong>Türkiye’nin aydınlık insanları, değerli dostlar ! </strong><br /><br />Cumhuriyetin ilanından günümüze kadar, Türkiyemiz, bu derece yoğun iç ve dış tehdidi bir arada görmedi. Ulu Önderimiz, Mustafa Kemal Atatürk’ün gençliğe hitabında söyledikleri, bugün yaşadıklarımızla ne yazık ki harfi harfine örtüşmektedir.<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_SaESQJekNrI/R21VjVMc-II/AAAAAAAAADw/x3FgAY9NaV0/s1600-h/kara_akp.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5146864014627502210" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 195px; CURSOR: hand; HEIGHT: 128px" height="86" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_SaESQJekNrI/R21VjVMc-II/AAAAAAAAADw/x3FgAY9NaV0/s200/kara_akp.jpg" width="137" border="0" /></a><strong><em>“Memleket dahilinde iktidara sahip olanlar; gaflet, delâlet ve hatta hıyânet içindedirler.” </em></strong><br />Yedi düvelin 88 yıl önce savaşla yapamadığını, AKP iktidarında kime ya da hangi amaca hizmet ettikleri çok belli olan hainler, ekonomik yollarla, hesaplı ve istikrarlı bir şekilde ülkemizi zayıf düşürerek, başta AB ve ABD olmak üzere çok çeşitli dış mihraklarla işbirliği yaparak gerçekleştirmek istemektedirler.<br /></div><div>Toprakları fiilen ve parsel parsel satılan, tüm ekonomik dayanakları acımasızca yabancılara peşkeş çekilen cânım vatanımızda, bugün de ne yazık ki, cebren ve hile ile neredeyse bütün kalelerimiz zaptedilmiş, bütün tersanelerimize girilmiş, ordularımız yıpratılmış ve özelleştirme kisvesi altında memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş durumdadır. Bu duruma rağmen devletin Maliye Bakanı <strong><em>“babalar gibi satarım” </em></strong>gibi bir ifadeyi kullanmaktan çekinmemiştir bile... Peki ya sonuç? Bugün güney sahillerimizde maalesef İngiliz, Alman, Fransız, vb. kurtarılmış bölgeler oluşmuştur. Devletin, bu bölgelerdeki elektrik ve su idareleri bile faturalarını artık İngilizce düzenlenmektedirler!<br /><br />Ulusal bankalarımızın yok pahasına yabancılara satılması, yabancılara Türkiye içinde birtakım ticari imtiyazların sağlanması, yani kapitülasyonların hortlatılması; sanayimizin ve ihracatımızın neredeyse durma noktasına getirilerek, dört buçuk sene önce 160 milyar dolar civarındaki borcun, IMF ve Dünya Bankası’ndan aldıkları yüksek faizli krediler sayesinde bugün üçe, dörde katlanmasına, bizlerden daha çok çocuklarımızın, torunlarımızın haklarının yenmesine itiraz etmeyecek miyiz? Dış borç artışına karşı, ülkemizde sanayi devrimi oldu da biz mi fark etmedik? Bugün her doğan bebek geleceğe borçlanmış olarak dünyaya geliyor ve gelecekleri ipotek altında hayata başlıyorlar. Yazık değil mi çocuklarımıza?<br /><br />Bizim çocuklarımızın durumu böyle iken, bir zamanlar oğlunun sünnetinde takılan altınlarla geçindiğini söyleyerek kendisini acındırmaya çalışan Recep Tayyip Erdoğan, bugün oğluna 3 milyon dolara gemi alabiliyor! Nereden geliyor bu değirmenin suyu? Bunun hesabı sandıkta sorulmayacak mı?<br /><br /><strong>Güzel Türkiye’nin Aydınlık İnsanları! </strong><br /><br />Lütfen 22 Temmuz oyununa gelmeyin! Bu tarihin belirlenmesinin altında da farklı hesaplar bulunuyor. Seçmen profiline bakıldığında, yaz ortasında yapılacak bir seçimin daha çok AKP’nin menfaatine hizmet edeceği ayan beyan ortadadır. Bugüne kadar hiçbir seçim yaz ortasında yapılmamıştır. Yazın, tatile giden ailelerin yanında, milyonlarca üniversite öğrencisi ve sezonluk tarla işçisi saf dışı bırakılmak istenmektedir. Vakıf yolsuzluklarının, yeşil sermayenin, yurtdışı ve özellikle Arap sermayesinin beslediği tüm finansmanını, vatandaşın gözünün içine baka baka, ülke menfaatlerine ters yönde seferber edebilen bu zihniyete, artık sandıklarda cevap verme zamanıdır! Şimdi de her zamanki gibi seçim rüşvetlerine başladılar. Halkın, devletin parasıyla yaptıkları açılışları parti mitingine dönüştürüyorlar. Türk Silahlı Kuvvetleri’ni yıpratma çabaları yetmezmiş gibi, üstüne bir de bu açılışlarda subaylarımızı tartaklıyorlar (27 Haziran 2007-Cumhuriyet Gazetesi). Yine halkın, devletin parasıyla yaz ortasında kalitesiz ithal kömür dağıtıyorlar. Ekonomik özgürlüğü yok edip, vatandaşlarımızın sadakaya muhtaç kalması işlerine geliyor!<br /><br />22 Temmuz’da sorumluluğumuz çok büyük. Lütfen vatandaşlık hakkınızı kullanın! Ulusal görev hepimizi bekliyor... Bu yaz tatile gitmemek pahasına bile olsa, hep birlikte sandıklara koşalım.. Gittiğimiz yazlık yörelerde değil, seçmen olarak kayıtlı bulunduğumuz sandıklarda oylarımızı kullanalım. Hak ettiğimiz ve layık olduğumuz yönetime ancak bu şekilde kavuşabiliriz.<br /><br />HAYDİ... Hep birlikte, elele, güzel günlere...<br /><br />Sadun Okyaltırık<br />CHP Kadıköy İlçe Teşkilatı Üyesi<br />Istanbul, 28 Haziran 2007<br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff0000;">İŞTE RTE'nin SON 12 YILDA SÖYLEDİKLERİ:<br /></span></strong><br /></span><strong><span style="color:#3333ff;"><u>BELEDİYE BAŞKANLIĞI DÖNEMİ:<br /></u></span></strong><br />1. Elhamdülillah şeriatçıyız! 21.11.1994 (Milliyet Gazetesi)<br />2. Yılbaşına karşıyım 19.12.1994 (Sabah Gazetesi)<br />3. Ben tekkeye değil, dergaha gittim. (22.1.1997 – Gözcü Gazetesi)<br />4. Ata’ya saygı duruşunda sap gibi ayakta durmaya gerek yok. (12.5.1994 – Hürriyet Gazetesi)<br />5. Her 10 Kasım’da yaygara kopartılıyor. (14.11.1994 – Hürriyet Gazetesi)<br />6. İçki yasaklansın. (1.5.1996 – Hürriyet Gazetesi)<br />7. İstanbul’u Medine yapacağız. (Akis Gazetesi)<br />8. Bütün okullar İmam – Hatip yapılacak. (17.9.1994 – Cumhuriyet Gazetesi)<br />9. Ben İstanbul’un imamıyım. (6.3.1995 – Hürriyet Gazetesi)<br />10. Mayo reklamı şehvet sömürüsüdür. (6.3.1996 – Hürriyet Gazetesi)<br />11. Milli Piyango zulümdür. (29.9.1994 Hürriyet Gazetesi)<br />12. Taksim’deki caminin temelini inşallah atacağız. 1.7.1994<br />13. Cumhurbaşkanı’nın imam hatipli olacağı günler yakındır. (5.2.1996 – Akit Gazetesi)<br />14. “Türkiye kendine din olarak Kemalizmi almış ve başka hiçbir dine yaşam hakkı tanımayarak kitlelere zorla dikte ettirmiştir. Türkiye’nin yarınında artık Kemalizme ve Kemalizm benzeri rejimlere, sistemlere yer yoktur. Kemalizmin yeniden kendini üretmesi söz konusu değildir. Bizim için en üst belirleyici, İslam’ın etkileridir. Her şey ona göre belirlenir”.<br />15. Camiler kışlamız, minareler süngümüz, kubbeler miğferimiz, müminler askerimizdir.<br />16. Demokrasi bizim için bir amaç değil, araçtır. Amacımıza ulaşana kadar demokrasiye bağlıyız. 17. Demokrasi bizim için bir tramvaydır. İstediğimiz durağa gelince ineriz.<br />18. Hem laik, hem Müslüman olunmaz. Ya müslüman olacaksın ya laik. İkisi bir arada olunca ters mıknatıslanma yapar. Mümkün değil, ikisi bir arada olamaz.<br />19. Referansımız İslamdır. Tek hedefimiz İslam devletidir.<br />20. Sen “Ne Mutlu Türküm Diyene” dersen onun da “ne mutlu kürdüm” deme hakkı vardır.<br />21. Oğlunun nikah davetiyesindeki tarih 29 Zilkade 1421 !!!<br />22. Birbuçuk milyarlık İslam alemi, Müslüman milletimizin ayağa kalkmasını sabırsızlıkla bekliyor. Kalkacağız, bu ayaklanma başlayacak!<br />23. “Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir lafı” koskoca bir yalan! Egemenlik kayıtsız şartsız Allah’ındır!<br /><br /><strong><u><span style="color:#3333ff;">BAŞBAKAN OLDUKTAN SONRA:<br /></span></u></strong><br />24. Türkiye’yi pazarlıyorum. Bizim için verilecek para önemlidir. Her şeyi pazarlar, satarız, parayı veren, düdüğü çalar.<br />25. Kadın nereye isterse oraya oturur. Sana ne yaa? Ayıp yaa!! (Kars’taki AKP toplantısında kadınlarla erkeklerin ayrı yerlerde oturtulmasını eleştiren gazeteciye)<br />26. Türkiye’de Kürt sorunu vardır. Bunu Türkiyelilik kavramıyla çözmeliyiz. Türkiyeli kimliği her vatandaşın üst kimliği olmalı, Türk kavramı da alt kimlik olarak değerlendirilmelidir. İsteyen isterse yine ben Türküm derse desin. (Diyarbakır’da halka yaptığı konuşmada, alt – üst kimlik tartışmasıyla Türk kimliğini de Ermeni, Rum, Kürt gibi alt kimlik olarak gösteriyor; PKK ile aynı söyleme giriyor).<br />27. PKK’nin cenaze töreninde bayrak açması da F-16’ların alçaktan uçuş yapması da yanlış. İki tarafın da yaptığı yanlış. (PKK terör örgütü ile Türk Silahlı Kuvvetleri’ni aynı kefeye koyuyor. Kendince her iki tarafa da eşit yaklaşıyor).<br />28. Suriye’yi Lübnan’dan çıkardıkları gibi bizi de Kıbrıs’tan çıkarırlar. Birileri bize çık der, kuzu kuzu çıkarız.<br />29. Yahu bu millet yatıp kalkıp size mi çalışacak? (Erzurum’daki çiftçilere)<br />30. Sana mı kaldı türban konusunda karar vermek? Bu ulemanın işidir. Ulema ne diyorsa o olur. (Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne çatıyor... Oysa hatırlayınız ABDullah Gül Efendi’nin türbanlı eşi de Türkiye’yi AİHM’ne şikayet etmişti !!)<br />31. Danıştay’ın türban kararı konusunda: “Efendi sen kim oluyorsun, buna mecelle (şeriat hukuku) karar verir”. (Birkaç hafta sonra işareti alan şeriatçı bir terörist Danıştay’ı bastı ve türban kararını veren Danıştay üyelerini silahla taradı; Danıştay üyesi bir hakimi öldürdü.)<br />32. ABD’de özgürlük anlayışı var ama benim ülkemde yok! (ABD gezisinde kendi ülkesini Amerikalılara şikayet ediyor).<br />33. Mersin’de bir vatandaşımıza: Ulan terbiyesizlik yapma, artistlik yapma! Hadi ananı da al git buradan.<br />34. Cumhurbaşkanı tarafından onaylanmayan yüzlerce atamanın, vekaletlerle yürütülmesi konusunda: “Biz hukuka aykırı bir şey yapmıyoruz. Mecelle’de (şeriat hukuku) böyle bir kaide var.<br />35. Şehit yakınlarına: “Askerlik yan gelip yatma yeri değildir”. Şehit anasına: “Ne konuşacağım ben o kadınla yahu?”<br />36. Almanya’da parasını din sömürücülerine kaptıran bir gurbetçimiz için: “Söyleyin şu sahtekâra ne istiyormuş?” à Aynı zamanda bu lafı söylediği salondaki vatandaşlara Türkiye Cumhuriyeti’nin büyükelçisini yuhalatıyor.<br />37. Birleşmiş Milletler tarafından tüm dünyada terörist ilan edilen El Kadı hakkında “kendisine babam gibi güvenirim. Ona kendime inandığım gibi inanıyorum ve param kadar da kefilim”. Eleştiren gazeteci ve muhalefet üyeleri için à “Onları hoplatacağım!”<br />38. PKK’nin ateşkes kararından sonra “biz de durduk yerde onlara operasyon yapmayız.” PKK’nin ateşkes kararına jest yapıyor, PKK’yı muhatap alıyor...<br />39. Kıbrıs davasının 50 yıllık lideri Sn. Denktaş’a “Neyse ki yaşına başına saygı duyuyorum. Ağzı olan konuşuyor be!”<br /><br /><strong><u><span style="color:#3333ff;">AKP GENEL KONGRESİNDE</span></u></strong><br /><br />40. “Sanki maçta gibi bağırıp çağırıyorlar ‘Türkiye laiktir, laik kalacak’ diye. Bunlar hoş şeyler değil” (RTE)<br />41. 2002 seçimlerinden hemen önce ne dedi? “Ben gelişerek değiştim...” Başbakan olduktan sonra ne dedi? “Ben hiçbir zaman değişmedim; İslami fikirler değişmez!”<br /><br />42. TAYYİP ERDOĞAN'IN, 1980'Lİ YILLARDA ARŞİVLENEN , KURAN KURSUNDA ETTİĞİ BİLİNEN VE TRABZON - ASKERİ ARŞİVİNDE MEVCUT BULUNAN ATATÜRK ALEYHİNDEKİ ÜNLÜ YEMİNİ:<br />Ben Muhammed Müslüman ümmetindenim. Türkiye, dinsiz, laik bir memleket haline gelmiştir. Hayatımı Mustafa Kemal dinsizliği ile savaşa adayacağıma, Türkiye’yi bir din ve şeriat devleti haline getirmek için mücadele edeceğime, Kemal Paşa zamanında çıkarılan dinsiz kanunların tatbikini önleyeceğime, kısa zamanda ümmet esasına dayanan, şeriat devletinin kurulması için çalışacağıma, dinim, Allahım ve bütün mukaddesatım üzerine yemin ve kasem ederim. à bu sözler, Trabzon Tire Askeri Arşivi’nde mevcuttur. <a href="http://www.oytrabzon.com/" target="_blank">http://www.oytrabzon.com/</a> sitesi, politika bölümü – Tarhan Taykut’un hazırladığı “Tayyib Erdoğan Yemini” adlı makalesinden alınmıştır.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7159974305726596356-23823954987422968?l=okyaltirik.blogspot.com' alt='' /></div>SADUN OKYALTIRIKhttp://www.blogger.com/profile/16957526803654895086noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159974305726596356.post-47414468668875138382007-12-16T00:19:00.000+02:002007-12-17T22:29:17.217+02:00<p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><em><strong>Alıntı yapılan kitap:</strong> AKP İntihara Gidiyor<br /><strong>Yazar:</strong> Ahmet AKGÜL<br /><strong>Basım:</strong> Istanbul 2007<br /><strong>Alıntı yapılan sayfalar:</strong> 278, 279</em><br /><br /></span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff0000;">Kitabın yazarı Ahmet Akgül kimdir? (Kendi anlatımı ile..)<br /></span></strong>1949 doğumlu, inşaat ustası ve marangoz derviş Hacı Behzat Efendi’nin oğlu. Küçük yaşlardan itibaren Kur'an-ı Kerim’i, tecvidi, Osmanlıca mizrakli ilmihali ve diger temel dini bilgileri Hacı Dursun Efendi’den öğrenmiştir. Şu anda Medine’de hocalık yapan Hafiz Mustafa Albayrak’tan Kuran dersleri almıştır. Gülugkurde kaldığı yıl boyunca bir nevi inziva hayatı yaşamış, Risale-i Nur üzerine o dönemler yoğunlaşmıştır. 1977 yılında hizmet ehli arkadaşlarının isteği ile Akıncılar teşkilatını yeniden kurmak üzere Elazığ’a taşınmıştır. 1995 RP Adana milletvekili adayı olarak seçimlere katılmış, iki sene sonra da emekliye ayrılmıştır.<br /><br />Araştırmacı yazar, düşünür ve siyaset bilimci Ahmet Akgül, Milli Görüş’ün temel taşlarından birisidir. Ahmet Akgül’ün “AKP İntihara Gidiyor” kitabının 278 ve 279. sayfalarından aynen alıntıdır:<br /><br /></span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff0000;">İşte, BİR AKP’Lİ DANIŞMANIN İTİRAFLARI<br /></span></strong>"Kuzey Irak' ta, askerlerimizin başına çuval geçirmelerini ve Genel Kurmaı zor duruma düşürmelerini, Amerikalilara biz söyledik". AKP'yi kuranların ve kurduranların, özellikle Tayyip Erdoğan'ın özel bir önem verdiği danışmanlarından ve operatörlerinden biri ile yemekte karşılaştık. Tam bir panik havasındaydı. "Hayrola işleriniz iyi gitmiyor galiba!" dedim. </span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#000099;">AKP’li Danışman:</span> </strong>"Tezkere krizinde oldu ne olduysa, büyü o zaman bozuldu, beklediğimiz sonuç çıkmadı, sonrasını zaten biliyorsunuz. "</span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc6600;">AA:</span> </strong>"Katılmıyorum, Edelman'ın YSK’ya ziyareti, Londra, Washington, New York, Dubai ve bazı şehirlerde daha AKP kurulmadan önce verilen sözler sonunuzu hazırladı. Devleti tanımadan, anayasal organlardan ve milletten gerçek anlamda bir -olur- almadan küreyi yerinden oynatacak kararları alabileceğinizi sanmak çocukçaydı. Bu durum AKP'yi bitirdi." </span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#3333ff;">AKP’li Danışman:</span> </strong>"Hayır, bizi Özkok Paşa ve Paşalar bitirdi. Tezkere krizinde ne yapacağımızı bilemedik. Sorduk ne yapılmalı diye; "İktidar sizsiniz, karar almak sizin işiniz, biz kararı uygularız" dediler. " </span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc6600;">AA:</span> </strong>"Ama zaten siz orduya sormadan informel olarak her türlü garantiyi vermiştiniz. Asıl hata o değil mi?"</span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#3333ff;">AKP li Danışman:</span> </strong>"Tamam her türlü garantiyi ve tavizi verdik ama ABD' nin Dogu ve Guneydogu' ya tam yerlesecegini bilmiyorduk. Yani, ABD ve Ingiltere Türkiye' yi isgal edeceklerdi, panige kapildik." </span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc6600;">AA:</span> </strong>"Ama ABD' lilere bu garantiyi AKP' nin kurulmasi asamasinda verdiniz.</span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#3333ff;">AKP’li Danışman:</span> </strong>"Evet, cok yanlis yaptik."</span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc6600;">AA:</span> </strong>"Peki o halde Özkok Paşa’nın ve Paşaların suçu ne?" </span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#3333ff;">AKP’li Danışman:</span> </strong>"Onlar diyebilirlerdi ki; "Tezkerenin çıkmasina karşıyiz." Ancak asker karari bize birakti!"</span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc6600;">AA:</span> </strong>"Normal, demokrasilerde zaten boyle olmaz mi?"</span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#3333ff;">AKP’li Danışman:</span> </strong>"Tamam da, tezkerenin faturasini sonunda AKP' ye kesti ABD'liler. Asker, "tezkereye karşıyiz" deseydi, parti ile ABD degil, ABD ile TSK karşı karşıya gelecekti, biz yirtacaktik! ?." </span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc6600;">AA:</span> </strong>"Özkok Paşa ve Paşalar size tezkere çıkarmayin demedi mi?"</span></p></span><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#3333ff;">AKP’li Danışman:</span> </strong>"Hayir demedi ama cesaret edemedik!"</span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc6600;">AA:</span> </strong>"ABD, Türk askerlerinin başına çuval gecirdi ama ceza olarak?!" </span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#3333ff;">AKP’li Danışman:</span> </strong>"Yahu o olayi hic sorma. O Wolfowitz' in halt yemesi. Bizimkiler(AKPliler), "tezkerenin öcünü TSK' dan alalım" diye ona akıl vermiş!..."</span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc6600;">AA:</span> </strong>"Yoksa sizin Danışman arkadaşlarınızdan biri ve Istanbul' da iki işadamı Wolfowitz' e asıl suçlu AKP degil, TSK demiş olmasın?! Çünkü Amerika' ya söz verdiği gibi AKP tezkereyi çıkaracaktı! TSK' yi cezalandırma teklifi, iki işadamı ve bir Danışmandan gitmedi mi?" </span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#3333ff;">AKP’li Danışman:</span> </strong>"Çok büyük, cok fahiş bir hata yaptık zaten Wolfowitz Türk ordusunu bizimkilerin teklifi üzerine cezalandırmaya karar verdi."</span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc6600;">AA:</span> </strong>"Tek başına mı?"</span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#3333ff;">AKP’li Danışman:</span> </strong>"Yok canım, Tayyip Erdoğan ve ve Gül le paylasildi, onlar da "olur" dediler." </span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc6600;">AA:</span> </strong>"Yani Wolfowitz' in, ABD nin bu cokbilmis Danışmaninin ve Istanbul' daki iki isadaminin: "Türk ordusunu cezalandirma onerisine" Tayyip Erdoğan ve Gül ya da Es Genel Baskanlar "Evet" mi dedi?" </span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#3333ff;">AKP’li Danışman:</span> </strong>"Maalesef oyle!... Tayyip ile Gül'ün gezileri bu plana gore ayarlandı. O gün Tayyip Erdoğan Rize' de, Gül' de Kayseri de olacakti. Cok ters bir sey olursa ikisi ABD' liler tarafından alinacakti. Bu plani Wolfowitz hazirlamisti. "</span></p></span><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc6600;">AA:</span> </strong>"Ne tur bir terslik bekliyordunuz? "</span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#3333ff;">AKP’li Danışman:</span> </strong>"Tayyip Erdoğan ve Gül’e yönelik askeri bir hareket olabilir diye düşündük."</span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc6600;">AA:</span> </strong>"Yani AKP üst yönetimi, AKP'nin yildiz Danışmanı ve Istanbul'daki iki işadamı Türk askerlerinin başına çuval geçirileceğini biliyor muydu?" </span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#3333ff;">AKP’li Danışman:</span> </strong>"Evet tabi. Yanılmıyorsam bir de emekli bir Paşa biliyordu."</span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc6600;">AA:</span> </strong>"Hiçbir kimse çıkıp da Tayyip ve Gül'e bunun sonuçlarının çok ağır olabileceğine ilişkin görüş bildirmedi mi?"<br /><strong><span style="color:#3333ff;">AKP’li Danışman:</span></strong> "Tezkerenin mecliste reddedilmesine çok kızmıştık. ABD Savunma Bakanı arkamızdaydı. Kendimizi çok güçlü hissediyorduk! "</span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc6600;">AA:</span> </strong>"Ordunun sessiz kalacağını mı düşündünüz?" </span></span></p><p><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#3333ff;">AKP’li Danışman:</span> </strong>"Biz degil, Wolfowitz öyle düşündü. Türk askerlerinin başına çuval geçirilince, Genel Kurmay Başkanı Özkök ve diğer Kuvvet Komutanı Paşaların, o günkü harekatın nöbetçisi Büyükanıt’ın isifa edip emekli olacaklarını öngörmüştük. Eğer o gün paşalar istifa etseydi, bizim Genel Kurmay Başkanımız hazırdı. </span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7159974305726596356-4741446866887513838?l=okyaltirik.blogspot.com' alt='' /></div>SADUN OKYALTIRIKhttp://www.blogger.com/profile/16957526803654895086noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159974305726596356.post-55183540080655627492007-12-15T19:22:00.001+02:002010-02-25T14:25:38.429+02:00<span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">Bizler Atatürkçü ve vatansever bireyler olarak yeni bir sivil toplum hareketi yaratma çabası içindeyiz. Platformumuzu <em>"tam bağımsız ve laik cumhuriyet için mücadele eden gönüllülerin oluşturduğu iletişim ve fikir paylaşım grubu" </em>olarak tanımlıyoruz.<br /><br />Sayın Prof. Dr. Emre Kongar'ın Cumhuriyet Gazetesi'ndeki Medya Notu isimli köşesinde, bir Türk hekiminin mektubunu yayımlamasıyla kendiliğinden başlayan; laik ve Atatürkçü Cumhuriyet Türkiyesi’nin sosyal-hukuk devleti kazanımlarını korumaya yönelik olarak tüm yurtta bir dip dalgası oluşturma ülküsüyle kurulan platformumuz kısa sürede gelişip büyümüştür. Şu anda Istanbul'da 61; Türkiye genelinde 250 üyemiz bulunmaktadır. Sn. Prof. Dr. Emre Kongar, bugüne kadar gazetedeki köşesinde Cumhuriyet İçin İletişim Platformu'ndan iki kez bahsetmiştir.<br /><br />Platformumuz, tüm Türkiye'yi olduğu kadar, yurtdışında yaşayan Cumhuriyet Dostları'nı da kucaklamaktadır. Amacımız, bir taraftan <strong>"laik-demokratik hukuk devleti"</strong> yapısını ve <strong>Atatürk ilkelerini</strong> korurken, diğer taraftan da temsili demokrasinin ülkemiz genelinde tam bağımsızlık ilkesiyle kökleşmesini sağlamaktır. Aynı paralelde gücünü tamamen halktan alan bir Sivil Toplum Kuruluşu anlayışıyla çalışarak, özellikle sosyoekonomik düzeyi düşük bölgelerde yaşayan vatandaşlarımızın, Cumhuriyet'in kazanımları konusunda bilinçlendirilmesi de hedeflerimiz arasında bulunmaktadır. Ermeni diasporasınca çarpıtılarak ülkemizin maddi tazminat, hatta toprak kaybı tehdidiyle karşı karşıya kaldığı 1915 olayları konusundaki yaklaşım Türkiye’nin uluslararası lobicilik faaliyetlerinde son derece yetersiz kaldığını apaçık ortaya koymuştur. Uluslararası lobicilik faaliyetlerinin gelişmesine katkıda bulunmak da platformumuzun ileri dönem planları arasında yer almaktadır. Bu konuda yurtdışında yaşayan üyelerimize büyük sorumluluklar düşmektedir.<br /><br />Çalışma prensibimiz, temelde, üyelerimizin bireysel katkısına dayanmaktadır. Daha açık bir ifade ile grupta fikirler ortaya atılıp olgunlaştırıldıktan sonra tüm platform üyeleri kendi imkânları dahilinde bu aktivitelere destek vermektedirler. Örneğin protesto edilecek bir yazar mı var? Münferit mektuplarla bu yazar protesto ediliyor... Türkiye'nin bir köşesinde maddi-manevi desteğe ihtiyacı olan insanlar mı var? Bu insanlara yine imkânlarımız çerçevesinde, platformumuzun adını kullanarak destek oluyoruz. Ya da üniversiteyi yeni kazanmış, imkanları kısıtlı Atatürkçü gençlerimizin dinci örgütlerin tuzağına düşmesi mi söz konusu? Onlara burs veriyoruz, kalacak yerler tahsis etmeye çalışıyoruz. Herkes tek tek, ama bir araya gelince sıkı bir yumrukçasına....<br /><br />Aktivitelerimizden bazıları ise proje bazında takım çalışmaları şeklinde yürütülmektedir. Bu anlamda Cumhuriyet İçin İletişim Platformu bünyesinde ilk kez Sağlık Projeleri Ekibi kuruldu ve hızlı bir biçimde projeler üretmeye başladı.<br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:times new roman;"><strong>Değerli Dostlar!<br /></strong><br />İlk ciddi aktivitemizi geçtiğimiz 29 Ekim'de Bağdat Caddesi'ndeki Cumhuriyet Yürüyüşü'ne katılarak yaptık. Yürüyüşte, önceden bastırdığımız pankartlarımızı açarak Cumhuriyet'in kazanımlarının sonuna kadar bekçisi olduğumuzu ilan ettik. Bunun dışında, katılmak isteyen arkadaşlarla aramızda para topladık ve ilk defa bir gazete ilanı vererek adımızdan söz ettirdik. Bu ilan, 3 Kasım 2007 Cumartesi günkü Cumhuriyet Gazetesi'nde Sn. Prof. Dr. Erdal İnönü'nün vefatıyla ilgili olarak verildi.<br /><br />Aynı zamanda Türkiye'deki diğer sivil toplum kuruluşları ile eşgüdüm yaratmaktayız. Şu anda Ulusal Sivil Toplum Kuruluşları Birliği ile yakın temas içindeyiz. Hemen hemen tüm üyelerimiz bizkackisiyiz olusumuna da üyeler. Üyelerimiz aynı zamanda Atatürkçü Düşünce Derneği, Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği gibi derneklerde yer almakta serbesttirler. Bu sayede hem İletişim ağımızı hem de etki alanımızı genişletmeyi hedefliyoruz.<br /><br />Sizler çağdaş, aydın, laik ve Atatürkçü birer Türk insanı olarak elit ve seçilmiş bireylersiniz. Bu ifademin nedeni diğer insanlarımızla aramıza herhangi bir farklılık koymak için değil, kitleleri peşinden sürükleyecek birer lokomotif güç olarak çalışmamız gerektiği içindir. Bu nedenle ülkemizin bize, her zamankinden daha çok ihtiyacı bulunmaktadır.<br /><br /></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:times new roman;"><strong>Değerli Yurtseverler!<br /></strong><br />Bizler;<br />· İnsanın insana kulluk ettiği ümmet devleti yerine, egemenliğin kayıtsız şartsız milletin olduğu ULUS DEVLETİ'nin kendini yeniden tesis etmesi için çalışıyoruz.<br />· Kadıdan, ulemadan bahsederek şeriat imâlarının yapıldığı bugünlerde, yargıçlardan-hukukçulardan bahsedilen HUKUK düzenimizi yeniden yerleştirmeye çalışıyoruz...<br />· Atamızın kanla, irfanla tesis ettiği Cumhuriyet değerlerimizi korumak için; Atatürk Cumhuriyeti'nin çocuklarını yetiştirmek için çalışıyoruz...<br />· Son yıllarda ayaklar altında ezilmek istenen ulusal onurumuzu ve itibarımızı geri kazanmak için çalışıyoruz...<br />· Gözbebeğimiz olan Türk Silahlı Kuvvetleri'nin; gaflet, delalet ve hatta hiyanet içinde bulunanlarca yıpratılmasına engel olmak için çalışıyoruz...<br />· Anayasayı sivilleştirme kisvesi altında laikliğin ve Kemalizm'in içinin boşaltılmasını, tasfiye edilmesini engellemeye çalışıyoruz.<br /><br />Aşikârdır ki önümüzde aşmamız gereken zor günler var. Birlik ve beraberlikle, hep birlikte çalışarak bu zor günlerin üstesinden geleceğiz.<br /><br /></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:times new roman;"><strong>BAŞARACAĞIZ...<br />ÇÜNKÜ BİZ MUSTAFA KEMAL GENÇLİĞİYİZ.<br /></strong><br />Platformumuza katılarak yeni bir heyecanla oluşan ve sürekli büyümekte olan bu gönüllü halk hareketi tüm vatandaşlarımızı kucaklamaktadır.<br /><br />Platforma üye olmak isteyenler </span></span><a href="mailto:okyals@yahoo.com"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">okyals@yahoo.com</span></a><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"> adresinden benimle irtibata geçebilirler.<br /><br />Saygılarımla,<br />Sadun OKYALTIRIK<br />Cumhuriyet İçin İletişim Platformu – Istanbul<br /></span><a href="http://www.cumhuriyeticin.com/"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">http://www.cumhuriyeticin.com/</span></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7159974305726596356-5518354008065562749?l=okyaltirik.blogspot.com' alt='' /></div>SADUN OKYALTIRIKhttp://www.blogger.com/profile/16957526803654895086noreply@blogger.com0